زنانی
دیگر:
زنان
کارگر در تشکلهای
مستقل خود
برعلیه نظام
سرمایهداری
و مردسالار
جمهوری
اسلامی متحد
شوید!
روز
جهانی کارگر،
فریاد اعتراض
زنان و مردان کارگر
بر علیه
استثمار
سرمایهداری
است. روز
جهانی کارگر، نماد
مبارزات
تاریخی زنان و
مردان کارگر
بر علیه سلطهی
نظام طبقاتی
است. روز
جهانی کارگر،
نشانهی زنده
ماندن و تداوم
مبارزات زنان
و مردان کارگر
تا رسیدن به
دنیایی عاری
از هر گونه
تبعیض است. روز
جهانی کارگر، سمبل
مبارزه تا
رهایی و ایمان
به تحقق جامعهی
کمونیستی است.
امسال
روز کارگر در
شرایط خاصی
فرا میرسد،
شرایطی که:
ـ حداقل
دستمزد کارگران
در سال جدید
ماهانه ۳۳۰ هزار
تومان تعیین
شده، آن هم در وضعیتی
که خط فقر بنا
بر آمار رسمی
رژیم، درآمد ِماهانه
حدود یک
میلیون تومان
است.
ـ تعداد
زیادی از واحدهای
تولیدی به
دلیل حذف
یارانهها و
افزایش نجومی قیمت
ِانواع سوخت
به تعطیلی
کشیده شده و
بیکاری رشدیابنده
که از قبل نیز وجود
داشت سیری
سرسام آور
پیدا کرده است.
قابل توجه آنکه
از نظر وزارت کار،
شاغل کسی است
که حداقل یک
ساعت در هفته
کار کند. حتی
با این تعریف
هم بر اساس
آمار
نمایندگان
مجلس، نرخ
بیکاری ۱۵
درصد،
و تعداد
بیکاران ۴ میلیون
نفر میباشد.
این آمار به ویژه
در اواخر سال
گذشته و شروع
سال جدید به طور
قابل ملاحظهای
افزایش یافته
است. در همین
روزهای اخیر
در آستانهی روز
کارگر، ۵ هزار
نفر از
کارگران کورهپزخانههای
آجرپزی بوئینزهرا و ۱۴۰
نفر از ۳۵۰
کارگر کارخانهی مهرام
به خیل
بیکاران پیوستند.
ـ بسیاری
از کارگران
ماههاست که
حقوق خود را
دریافت نکردهاند
و در بعضی
نقاط تا یک
سال پرداخت
حقوق آنان به
تاخیر افتاده
است.
ـ کاهش
هزینههای
تولید،
قراردادهای
موقت و سفیدامضای
ِ کار و اخراجهای
وسیع کارگران،
به عنوان
ابزارهای
اجرایی ِ خصوصیسازی،
کارگران را در
شرایط بسیار
ناگواری قرار
داده است.
ـ نرخ
افزایش تورم،
سفرهی
کارگران را
خالیتر از
پیش کرده و
گرانی سرسام آور
بیداد میکند،
آخرین نرخ
تورم اعلام
شده ۲۲ درصد بوده است،
آن هم در
شرایط رشد
اقتصادی "صفر".
ـ بسیاری
از فعالین
جنبش کارگری
همانند فعالین
سایر جنبشها
در بند
دیکتاتوری
خونریز
اسلامی اسیر
هستند و تحت
شکنجههای وحشیانهی
رژیم در
آستانهی
مرگ قرار
گرفته و یا در
انتظاراجرای
احکام اعدام به
سر می برند.
ـ موج
جدید حرکات و
اعتراضات
کارگران در
کشورهای
مختلف بر علیه
افزایش سن بازنشستگی،
افزایش ساعت
کار، کاهش
دستمزد و ... شکل
گرفته و اوجگیری
مرحلهی جدیدی
از مبارزات
کارگران را
نوید میدهد.
ـ اعتراضات
مردمی در
کشورهای
مختلف به ویژه
شمال آفریقا و
خاورمیانه
آغاز شده و
جهان در تب و تاب
تغییر و تحول
به سر میبرد،
این حرکات بر
بستر بحران
اقتصادی
جهانی و تمایلات
رشد یابندهی
مردم برای عدالت
اقتصادی،
بهبود شرایط
رفاهی، آزادیهای
فردی و
اجتماعی و
مقابله با
دیکتاتوری شکل
گرفته و شرایط
حساس و تعیینکنندهای
را رقم زده
است.
و اما،
امسال روز
کارگر در شرایطی
فرا میرسد که
کارگران در این
اوضاع نابسامان
و نگرانکننده
به سر میبرند،
شرایطی که
برای زنان
کارگر به
مراتب ناگوارتراست.
فقر و بیکاری
به طور روزافزون
چهرهی
زنانه پیدا
کرده است. زنان
از نظر سطح
حقوق و مزایای
شغلی هنوز با
مردان فاصلهی
زیادی دارند و
در بهترین
حالت، به رغم
کار مساوی و
نرخ استثمار
برابر با
مردان، میزان حقوقشان
۶۰ درصد حقوق
مردان است.
علاوه بر
اختلاف
دستمزد، زنان
در محل کار با انواع
خشونت از جمله
خشونتهای
اقتصادی،
جنسی و... مواجه
هستند.
چهرهی
زنانهی
بیکاری در سالهای
اخیر، به رغم
افزایش
دانشجویان، فارغالتحصیلان
و متخصصین زن،
عریانتر شده
و درصد بسیار
بالایی از
زنان، بیکار
هستند.
آمارهای رسمی
در سال گذشته
میزان اشتغال
زنان را حدود ۱۷ درصد اعلام
کردند. به علاوه،
در شرایطی که
کارفرمایان،
به خاطر امکان
پرداخت مزد کمتر،
ترجیح میدهند
در برخی از
مشاغل از
کارگران زن استفاده
کنند، آمار زنان
شاغل کارگر همچنان
کاهش یافته و
زنان ناگزیز
به شغلهای
کاذبی همچون دستفروشی،
تکدیگری، تنفروشی
و ... روی آوردهاند
و در این
مشاغل نیز مورد
تعرض و خشونت
های مختلف
قرار میگیرند.
ستم
دیگری که به
لطف سیستم
سرمایهداری
شامل حال زنان
اعم از کارگر
و غیرکارگر،
شاغل و خانه
دارمیشود
کار خانگی
است، کاری که
در نظام
جمهوری اسلامی
توجیهات آنجهانی
نیز یافته
است. کار بدون
دستمزدی که
زنان را در سیستم
فرسایندهی
خانگی پژمرده
میکند و علیرغم
نقش موثر آن
در تولید و بازتولید
نظام سرمایهداری
هیچ حاصلی
برای زنان
ندارد.
موقعیت
اسفبار زنان
سرپرست
خانوارکه از
محروم ترین
اقشار زنان به
شمار میروند
از دیگر نمونههای
ستم بر زنان
در نظام واپسگرای
جمهوری
اسلامی است، جمعیتی
بالغ بر یک
میلیون و ۷۰۰
هزار نفر (بر اساس
آمار نه چندان
واقعی سازمان
بهزیستی) و
مستمری ماهانهای،
حداکثر ۳۰
هزار تومان.
ما
زنانی دیگر،
اعتقاد داریم
که مطالبات
نهایی طبقه
کارگر تنها در
جامعهای عاری
از هر گونه
تبعیض به تحقق
خواهد پیوست،
جامعهای
عاری از طبقه،
مالکیت خصوصی،
استثمار،
مردسالاری و
هر گونه سلطه.
تنها راه
رسیدن به این
جامعه سرنگونی
نظامهای حاکم
سرمایهداری
و از آن جمله
رژیم سرمایهدار
و واپسگرای
جمهوری
اسلامی است.
این امر در
پروسهای
طولانی شکل
خواهد گرفت، اما
مطالبات
حداقلی
کارگران را
باید در هر شرایطی
طرح کرده و در
جهت تحقق آن
تلاش نمود.
از
آنجا که نظام
جمهوری
اسلامی بنا بر
ماهیت طبقاتی
خود، همچون
سایر سیستمهای
سرمایهداری
با مطالبات
نهایی
کارگران در ستیز
بوده و قادر
به پاسخگویی آنها
نیست، و از
طرف دیگر به
واسطهی
ماهیت مذهبی
خود اساسا
نظامی زنستیز
و مبتنی بر
تبعضهای
جنسیتی است،
علاوه بر طرح
مطالبات
کارگران به
طور کلی، همواره
باید بر مطالبات
خاص زنان
کارگر، به طور
جداگانه تاکید
نمود.
زنانی
دیگر، ضمن
بزرگداشت
روزجهانی کارگر،
از مطالبات
حداقلی
کارگران، به ویژه
مطالبات خاص
زنان کارگر به
شرح زیر حمایت
میکنند:
·
آزادی
کلیهی
کارگران در
بند
·
آزادی
اعتصاب،
تظاهرات و
ایجاد تشکلهای
کارگری در
محیطهای
کاری و حضور نمایندگان
واقعی
کارگران زن و
مرد در تدوین
قوانین کار و
هر گونه تصمیمگیری
در مورد
کارگران
·
آزادی
ایجاد تشکلهای
مستقل زنان
کارگر در زمینهی
مطالبات خاص
آنان و همچنین
پیگیری
مطالبات عام
زنان کارگر در
ارتباط با دیگر
جنبشهای اجتماعی
با در نظر
گرفتن ضرورت
همبستگی و حمایت
جنبش کارگری و
جنبش زنان
·
تعطیلی
رسمی روز اول
ماه مه (۱۱
اردیبهشت) به
عنوان روز
جهانی کارگر،
و رفع محدودیتها
و موانع برای
طرح ِمطالبات
واقعی
کارگران
·
تعیین
حداقل دستمزد
کارگران
براساس
معیارهای اقتصادی
منطبق بر
شرایط عینی
جامعه که
تامین کنندهی
رفاه نسبی
کارگران باشد
·
تعیین
مزد مساوی
برای زنان
کارگر در
برابر کار
مساوی با
مردان و
پرداخت
دستمزد زنان
بدون اِعمال
تبعیض جنسیتی
·
تغییر
قوانین کار و
لغو قوانینی
که به هر صورت
استثمار
بیشتر
کارگران را در
دستور کار خود
دارد. از جمله
لغو
قراردادهای موقت
و سفیدامضا،
مشمولیت قوانین
کار بر کارگاههای
کوچک و کارگاههای
خانگی و شرکتهای
پیمانکاری که
اکثر کارگران
آنها زنان میباشند
·
لغو
قوانین تبعیضآمیزو
تعیین قوانین
یکسان برای
زنان کارگر در
مورد استخدام،
شرایط کار،
ارتقای شغلی، تعیین
مرتبهبندی
مشاغل، مشخص
کردن مشاغل
سخت برای زنان
و برخورداری
زنان از حق
عائلهمندی،
منع قانونی
اخراج زنان
باردار و...
·
برقراری
مرخصیهای
بلندمدت برای
بارداری و
زایمان
·
ایجاد
شیرخوارگاه و
مهدکودکهای
رایگان در محل
کار
·
تغذیه
مناسب در محل
کار، به ویژه
برای زنان
باردار و
شیرده
·
برقراری
سرویسهای
رایگان ایاب و
ذهاب
·
تامین
بیمه و درمان
رایگان برای
کارگران
·
ممنوعیت
کار کودکان
·
منع
بردگی جنسی،
توانمندسازی
کارگران جنسی
و ایجاد شغل
برای زنان و کودکانی
که به بردگی
جنسی رانده
شدهاند. نظام
ایدئولوژیک
اسلامی بیآنکه
به حقوق
انسانی این
زنان و کودکان
توجه کند تنها
راه حل را حذف
و در بهترین
حالت نادیده
گرفتن آنان میداند.
این قربانیان که
از هیچ حق
انسانی و
قانونی
برخوردار
نیستند مورد
انواع آزار و
جنایات رسمی و
غیررسمی قرار
میگیرند.
ائتلاف
جنبش زنان با
جنبش کارگری،
بر اساس نیروهای
مشترک در این دو
جنبش: یعنی
زنان کارگر،
زنان خانوادههای
کارگری و بخش
چپ جنبش زنان،
در تشکلهای
مستقل، ضامن
تداوم
مبارزات و
استقرار رادیکالیسم
در این دو جنبش،
یعنی جنبش
کارگری و جنبش
زنان خواهد بود.
تنها
راه رهایی
کامل زنان،
جنبش مستقل
آنان تا تحقق
و تثبیت جامعهی
کمونیستی است.
زنانی
دیگر
اول
ماه مه، یازده
اردیبهشت۱٣۹۰