سحر نیازی:

تفکیک جنسیتی

سپتامبر ۲۰۱۱

تفکیک جنسیتی به معنای جدا کردن جنس مخالف از هم است. در گذشته در ایران در دوره قاجار این تفکیک جنسیتی انجام میشد برای مثال دختران حق رفتن به مدارس را نداشتند و یا مردان و زنان در کنار هم و با هم در اماکن عمومی قدم نمیزدند و جدا از هم بودند. در آن دوره حتئ بعضی از خیابانها متعلق به مردان بود و در قسمت دیگر زنان حرکت میکردند. اما با گذشت زمان و روی کار آمدن افراد مختلف این طرح نیز شکلهای خاصی به خود گرفت.

طرح تفکیک جنسیتی طرحی است که از سوی دولت در چندین دانشگاه تهران، قم، اصفهان و مشهد انجام شده و در اجرا و ادامه طرح پافشاری دارد. در ایران طرح تفکیک جنسیتی با هدف کاهش غریزه جنسی ارائه میشود. به نظر دولت ایران اگر این طرح صورت نگیرد صدها گناه و طبعات جبران ناپذیری را به دنبال خواهد داشت. از نظر آخوند علم الهدئ این طرح خواسته همه مردم ایران است. روحانیون ایران حجاب را پرچم هویت جامعه میدانند که در صورت برداشته شدن این حجاب هویت دینی جامعه از بین میرود. اما همانطور که میدانیم این تصور بسیار اشتباه و غلط است. موضوع حجاب امری کاملا شخصی و خصوصی است. در اسلام نیز معنا و مفهوم خاصی دارد. در قسمتهایی از قرآن ارتباط زن و مرد را محدود کرده اما هیچ وقت به صورت کلی این ارتباط را حذف نمیکند. ما در بعضی موارد حتئ شاهد این ارتباط هستیم برای مثال حضرت موسئ با دختران شعیب سخن میگفت یا سلیمان با بلقیس و....... از این قبیل در سنت نیز موجود است. در قدیم در دوره قاجار با فعالیت فعالان حقوق زنان در ایران مدارس دخترانه تاسیس شد که مخالفتهای کثیری را در حوزه روحانیت به دنبال داشت. در اوایل دوره رضاشاه به طور کلی مسئله حجاب برداشته شد و ممنوئیت آن اعلام گردید و تفکیک جنسیتی در هیچ مرکز و مجمعی قابل رویت نبود حتی در مدارس و دانشگاهها نیز دیگر صورت نگرفت. اما با روی کار آمدن آیتالله خمینی حجاب الزامی شد و این تفکیک باز هم در مدارس، دانشگاه، اتوبوسها و مکانهای عمومی و خاص صورت گرفت. البته با مرور زمان کمرنگتر شد.

امروزه در قرن ۲۱ و با مدرنیته شدن جهان دولت ایران پس از سالها زور و جبر که بر مردم ایران روا داشته هر روز قوانین جدیدی علیه زن اعمال میکند و نمونه بارز این قوانین زنستیز اکنون طرح تفکیک جنسیتی است که از سوی دولت احمدینژاد اجرا میشود. این اعمال زور و جبر مطلق تنها به جداسازی سلف غذاخوری و جداسازی کلاسها و کتابها در دانشگاهها منتهی نمیشود و دولت تمایل به احداث دانشکدههای تکجنسیتی نیز دارد و در این مورد از هر گونه کمک مالی دریغ نمیکند. هدف از اجرای ان برنامه اگر رعایت کردن مسائل دینی و اسلامی باشد که حتی در دین هم روابط بین زن و مرد اگر از حد خارج نشود و اگر پیرامون مسائل عاطفی نچرخد و به حرام نیافتد، جائز است اگر از محدوده ضرورتهای عقلی و شرعی تجاوز نکند اشکالی ندارد.

تمامی این قبیل فعالیتها مادامی که به ضرر جامعه باشد عواقبی جز محدودیت برای زنان نیست. عواقبی نظیر قتل و کشتار تجاوزهای گروهی، اسیدپاشی و.......و هزارن جرم و جنایات دیگری که در ایران اتفاق میافتد. برای مثال دختری که در اتوبان تهران با ۵۰ ضربه چاقو به قتل رسید و یا حمله به دختر جوان دیگر که اکنون در بیمارستان کرمان به سر میبرد. تبعات قانونهای سطحی و بدون فکر محدودیتهای که برای زنان وجود دارد و نابرابری حقوق فردی و اجتماعی است. تا زمانی که سیاست ایران دستخوش مسائل دینی باشد جامعهای بهتر این را نباید انتظار داشته باشیم. این طرح همانند زوج و فرد بودن اتومبیلها عمل میکند و حتی برای استادان نیز اجرا میشود. در برخی دانشگاهها شاهد انتخاب بعضی از استادان برای کلاسهای مخصوص هستیم. با این روش در آینده تعداد دختران و پسران در رشتههای خاص محدود میشود. برخی رشتههای فنی دانشجوهای دختر کمتری میپذیرند.

دانشگاه تحول عظیم اجتماعی است. هر گونه فاصلهگذاری بین دو جنس مخالف بیشتر به ضرر اجتماع است. وقتی در محیط خانواده محل کار و اجتماع زن و مرد کنار هم هستند و رابطه اجتماعی برقرار میکنند چطور میشود در دانشگاه جدا باشند؟ فقط به خاطر تفکرات روحانیون و سران کشور ایران که رابطه بین دختر و پسر باعث پیشرفت درسی نمیشود و یا اگر حجاب و عفاف نباشد کشور دیگر امن نخواهد ماند. هر گونه تفکیک جنسیتی در هر زمان و مکانی به ضرر زن و مرد و جامعه است. محدود کردن روابط آنها به معنای محدود کردن بر قراری روابط اجتماعی است. در آینده زن و مرد باید به دنبال راه دیگری برای آشنایی و برقراری رابطه و ادامه نسل باشند. شرایط بنیادی و فرهنگی جامعه باید ریشهیابی شود و تغییر کند. اشکال از درون جامعه و فرهنگ نشئات میگیرد.