مادران پارک لاله و حامیان در داخل و خارج از کشور:

امنیت ملی را چه کسانی به خطر میاندازند؟ مادران یا حاکمان؟

اقلیت حاکم بر ایران، روز به روز حلقه فشار و سرکوب را بر گروهها، سازمانها، احزاب، فعالان اجتماعی و حتا مردم عادی تنگتر و تنگتر کرده و دیکتاتوری و استبداد خود را به شکلی وحشیانهتر اعمال میکند.

در حالیکه مردم حق نفس کشیدن ندارند و بسیاری از آزادیخواهان تنها به جرم حقطلبی، زندانی، مفقود، مجروح و کشته میشوند و خانوادههایشان حق هیچگونه شکایت و پیگیری واقعی را ندارند.

در حالیکه شکنجهگران و قاتلان، آزادانه به جنایتهای خود ادامه میدهند، زنان و مادرانی که برای رسیدن به حداقل حقوق انسانی و اجتماعی خود و یا برای دفاع از حقوق قانونی خود و فرزندانشان حاضر به سکوت نشدهاند، بارها مورد آزار و تهدید قرار میگیرند؛ یا به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، مورد محاکمه قرار گرفته و با اتهامات بیاساس و مجازاتهای سنگین در بیدادگاهها مجرم قلمداد میشوند؛ هم اکنون نیز دو نفر از آنان در زندان به سر میبرند.

ژیلا مهدویان مادر حسام ترمسی به جرم دادخواهی از وضعیت فرزندش و همدردی با مادران عزادار به پنج سال زندان، سه سال تعزیزی و دو سال تعلیقی و دخترش مریم نجفی نیز به دو سال حبس، یک سال و نیم تعلیقی و شش ماه تعزیری محکوم شده است. حسام پسرش، جوانی است که برای همراهی با جنبش سبز در سال ١٣٨٨ یک سال زندان را تحمل کرد و پس از آزادی با وضعیتی مشکوک بیمار شد و هنوز هیچکس نمیداند که علت بیماری او پس از آزادی از زندان چه بوده است.

ژیلا کرمزاده مکوندی، شاعر و از حامیان مادران عزادار، به جرم همدردی و سرودن شعر برای مادران و جانباختگان به چهار سال حبس، دو سال تعزیزی و دو سال تعلیقی محکوم شده و در تاریخ ٦ دیماه برای اجرای حکم، بازداشت و روانه زندان شده است.

لیلا سیفاللهی، پزشک و از حامیان مادران عزادار، نیز به چهار سال حبس، دو سال تعزیزی و دو سال تعلیقی محکوم شده است.

اکرم نقابی، مادر سعید زینالی به جرم پیگیری وضعیت فرزندش به مدت دو ماه زندانی شده و محاکمه شده است. سعید دانشجویی بود که در ٢٣ تیر ١٣٧٨ مقابل چشمان خانوادهاش در منزل بازداشت و ربوده شد و تا به حال هیچ مقام مسئولی پاسخی مبنی بر زنده بودن یا کشته شدن او نداده است.

پروین مخترع، مادر کوهیار گودرزی به جرم پیگیری وضعیت فرزندش به ٢٣ ماه حبس تعزیری محکوم و زندانی شده است. کوهیار دانشجو و فعال حقوقبشر است که هم اکنون در زندان به سر میبرد.

منصوره بهکیش، از خانوادههای جانباختهگان دهه ٦٠ است که شش تن از خانوادهاش کشته شدهاند. او نیز به جرم دادخواهی و همدردی با مادران عزادار و حضور در خاوران و بهشتزهرا، بارها احضار و مورد اذیت و آزار قرار گرفته است و در آخرین بازداشت یکماه را در حبس گذرانده است و نهایتا در ٤ دی ماه ، توسط قاضی صلواتی محاکمه و در انتظار حکم نهائی است.

نادر احسنی، یکی دیگر از حامیان مادران پارک لاله، پس از تحمل یک سال زندان و پس از آزادی، دوباره به دادگاه احضار و به دو سال حبس تعزیری محکوم شده است.

همچنین تعدادی دیگر از مادران و خانوادههای جانباختگان و حامیان ، بارها احضار، بازداشت و محاکمه شده و در وضعیتی بلاتکلیف به سر میبرند و تعدادی دیگر از آنها نیز بارها مورد بازخواست قرار گرفته یا تهدید شدهاند.

هم چنین خانم "فاطمه الوندی" مادر مهدی محمودیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج نیز ١٣ دیماه، توسط ماموران امنیتی بازداشت و مورد بازجویی قرارگرفته و سپس آزاد شده است. نامبرده طی دو سال گذشته بارها از طریق دادستانی پیگیر مرخصی استعلاجی برای فرزند بیمارش بوده است.

میپرسیم : کدامیک ازخواستهها و حرکتهای مادران و حامیان، غیرقانونی بوده که امنیت ملی کشور به خطر افتاده است؟ جز اینکه پیگیری وضعیت فرزند در هر دین و آیین و قانونی، حق هر مادری و همراهی و حمایت از مادران، وظیفهی تکتک فرزندان جامعه جهانی است.

حاکمان، امنیت ملی را امنیت اوباش، قاتلان و شکنجهگران میدانند و به همین دلیل اینچنین از حرکت مادران به وحشت افتادهاند و به اشکال مختلف آنها را مورد اذیت و آزار قرار میدهند.

ما مادران پارک لاله و حامیان در سرتاسر دنیا، ضمن پافشاری بر سه خواسته اصلی خود مبنی بر آزادی تمامی زندانیان سیاسی – عقیدتی، لغو مجازات اعدام و محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان کشتارهای ۳۳ سال گذشته؛ از مردم آزادیخواه و نهادهای حقوق بشری میخواهیم برای آزادی پروین مخترع و ژیلا کرمزاده مکوندی و توقف فشار بر مادران دادخواه و حامیانشان در ایران، ما را همراهی و طنین صدای ما را رساتر کنند.