
کانون
نویسندگان
ایران «در
تبعید»:
دستگیری
نویسندگان و
روزنامه
نگاران
در
جمهوری اسلامی
ایران
در
اخبار روز سیزدهم
مهرماه ۱۳۹۰،
آمده است که
محسن حکیمی
نویسنده و از
اعضای کانون
نویسندگان
ایران، محمد
حیدری و مهدی
افشارنیک از
روزنامهنگاران
فعال به یکباره
دستگیر شدهاند.
پرسش این است
که چرا؟
ظاهر
قضیه این است
که هیچ رویداد
تازهای پیش
نیامده که دستگیری
کنونی
نویسندگان و
روزنامهنگاران
را توجیه کند؛
ولی، واقعیت
این است که
رژیم تبهکار
جمهوری
اسلامی همیشه
ترفندی در
آستین دارد و
همواره در پی
پیشگیری از
رویدادهاست
تا حاکمیت
سراپا نکبت و
تیرهروز
خود را از
مهلکهای که
به آن دچار
است نجات
بخشد.
جمهوری
اسلامی، بیآینده
و دچار بحران
است. همین امر،
انگیزه
همیشگی این
رژیم را در
سرکوب و هجوم
به همه عرصههای
زندگی
فرهنگی،
سیاسی،
اجتماعی و
اقتصادی مردم
ایران تشکیل میدهد.
سیاست جمهوری
اسلامی در هجوم
به عرصه آزادی
بیان، به
عنوان یک
زمینه روشن و
تابناک در
مبارزات اجتماعی
مردم ایران نیز
دارای همین
انگیزه است. به
ویژه اکنون که
در جامعه ما مبارزات
دانشجویی و
کارگری در اوج
تازهای به
پیش میرود و
اعتصاب
دلاورانه
کارگران
پتروشیمی ماهشهر
و مبارزات
دانشجویان در
برخی از
دانشگاههای
کشور، برای
احقاق حقوق
حقه خود و در
راستای آزادی
بیان، تشکل و
سازمانیابیشان
ادامه دارد و
دیگر کارگران
جامعه ما نیز زیر
بیرحمانهترین
هجومها دست
به مبارزهای سرنوشتساز
زدهاند؛ طبعا
وجدان بیدار
روزنامهنگاران
و هنرمندان و
نویسندگان در
دفاع از این
مبارزات،
آوردگاهیست
که صدا
و سیمای تهیدستان
جامعه ما را
به نمایش میگذارد
و هم دلی
همگان را برای
فروپاشی نظم
عقب مانده جمهوری
اسلامی برمیانگیزد.
هجوم
مداوم به روزنامهنگاران،
نویسندگان،
هنرمندان و
فعالین عرصههای
گوناگون جنبشهای
اجتماعی، سیاست
همیشگی رژیم
جمهوری
اسلامیست و این
سیاست، همواره
از سوی همه
انسانهای
آزادیخواه و
برابریطلب
محکوم شده است.
کانون
نویسندگان
ایران در
تبعید نیز در
همین راستا،
سلطه و هجوم آزادیکُش
جمهوری
اسلامی را
محکوم میداند
و در افشای این
سیاست
نامردمی از پا
نخواهد نشست.
کانون
نویسندگان
ایران در
تبعید
١٤
مهر ماه ۱۳۹۰