یک فاجعه دلخراش دیگر

بیش از ۲۰۰ پناهجو جان خود را از دست دادند

شامگاه شنبه ١۷ دسامبر٬ ۲٦ آذر ماه٬ یک کشتی مملو از پناهجویان در آبهای ساحلی اندونزی درمیان امواج سهمگین دریا٬ واژگون و تکهپاره شد٬ حدود ۲۵۰ پناهجو که اکثراً از کشورهای ایران٬ افغانستان٬ عراق  و ترکیه بودند. جان خود را از دست دادند.

این کشتی که از جنس فایبرگلاس بود و حداکثر٬ مجاز به حمل ۱۰۰ مسافر در شرایط آب و هوایی مناسب بود٬ با بیش از دو برابر ظرفیت خود٬ بدون امکانات فنی مواجه با شرایط اضطراری در فاصله ۷۰ کیلومتری شهر ساحلی "پریگی" در شرق جزیره جاوا طعمه امواج دریا گردید.

پناهجویان بازمانده نقل کردهاند که اغلب آنها با پرداخت مبالغ گزافی٬ از دوبی به جاکارتا پرواز کردهاند، سپس با چهار اتوبوس، با ظرفیت ۶۰ نفر، به پریگی آمدهاند تا خود را با این کشتی به کریسمس آیلند در استرالیا برسانند و تقاضای پناهندگی کنند.

بازماندگان پس از واژگون شدن کشتی٬ بیش از شش ساعت در هوای بارانی و درگیر با امواجی به ارتفاع پنج متر در میان تکهپارههای کشتی٬ سرگردان بودند تا اینکه توسط یک قایق ماهیگیری شناسایی شدند. تاکنون گروههای نجات موفق شدهاند تنها حدود ۳۰ نفر از آنان را نجات دهند. در گزارشات دیگری تعداد سرنشینان کشتی حدود ۳۰۰ نفر ذکر شده است. خبرگزاریهای دیگری تعداد مسافران کشتی را ۳۸۰ نفر و تعداد پناهجویان نجاتیافته را ۷۶ نفر اعلام کردهاند. شناسایی دقیق پناهجویانی که جان خود را از دست دادهاند به سبب اینکه نام هیچ مسافری ثبت نشده است٬ تقریبا غیرممکن است.

این دومین فاجعه دلخراش ظرف دو ماه اخیر در این منطقه است. ماه گذشته هم بیش از ۵۰ پناهجو که با  یک کشتی مستعمل عازم استرالیا بودند جان خود را از دست دادند. در اوایل ماه نوامبر کشتی دیگری نیز که پناهجویان را به استرالیا حمل میکرد غرق شد و بیش از ۵۰ مسافر آن نجات یافتند، اما هفت پناهجو جان خود را از دست دادند.

حقیقت دردناک پشت این فاجعه٬ شرایط فلاکتباری است که هزاران انسان را چنان به ستوه میآورد که از خانه و کاشانه خود بگریزند٬ به هر خطری تن دهند تا سرپناهی امن بیابند و شاید بتوانند در شرایط بهتری زندگی کنند. فرار از جهنمهایی مانند جمهوری اسلامی ایران٬ افغانستان و عراق بخشی از  تلاش هزاران انسانی است که راهی جز گریز نمییابند.

فاجعه غرق کشتی پناهجویان جلوه خشنی از بیحقوقی و بیارزشی جان انسانهاست! تصویر دلخراشی از در به دری و آوارگی انسانهایی که یک زندگی بهتر را حق مسلم خود میدانند.

اگر حق اسکان در هر جای دنیا، حق مسلم هر انسانی به شمار میرفت٬ یا حتی اگر سیاست پناهندهپذیری دولتها انسانی میبود٬ چنین حادثه ای قطعا رخ نمیداد.

دنیای پناهندگی دنیای ناامنی است که قوانین ضدبشری و ضدپناهندگی دولتها آنرا به دنیایی مملو از وحشت و مصیبت بدل کرده است.

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی خود را شریک غم و مصیبت این پناهجویان میداند. فلسفه وجودی این نهاد این است که شرایط انسانی برای پذیرفتن همه پناهجویان ایجاد شود تا چنین مصایبی هرگز تکرار نشود.

ما ضمن پیگیری این فاجعه غم انگیز٬ انگشت اتهام را پیش از هر چیز به سوی دولت استرالیا نشانه میرویم که با تصویب قوانین سختگیرانه و به شدت غیرانسانی پناهندگی بیش از هر وقت دیگر ورود به این کشور و امکان اقامت را غیرممکن کرده است. این یک بخش از همسویی دولت استرالیا با جانیان حاکم بر مردم در کشورهایی مانند جمهوری اسلامی ایران٬ افعانستان و عراق است.

تلاش ما این است که با بازماندگان این فاجعه هولناک تماس مستقم داشته باشیم تا بتوانیم در دفاع از حق پناهندگی آنان کوشش کنیم. همینجا از همه کسانی که هر نوع اطلاعی از این عزیزان دارند تقاضا میکنیم ما را درجریان بگذارند.

بار دیگر این فاجعه هولناک را به بازماندگان این حادثه و خانوادههایشان عمیقا تسلیت میگوییم. این پناهجویان باید هر چه سریعتر به مکانی امن منتقل و مورد مراقبت پزشکی و رواندرمانی ویژه قرار بگیرند. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به پناهندگان توصیه میکند از رفتن به استرالیا  از طریق راههای خطرناک و غیرقانونی اکیدا خوداری نمایند.

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

١۹ دسامبر ۲۰۱۱