سوزان لینداوئر^۱،

جاسوس سابق سیا در امور لیبی

قطع سر، تجاوز به عنف و آدمخواری - ارمغان دمکراسی غربی

www.warandpeace.ru/ru/commentaries/view/59679/

برگردان: ا. م. شیری

www.eb1384.wordpress.com

«هر کسی که هر روز بفکر یافتن پاسخ حداقل یک سؤال نباشد، حتی از درک بدیهی ترین حقایق نیز عاجز خواهد بود». (مترجم)

ناتو با هدف توجیه «جنگ بشردوستانه» خود در لیبی، به تبلیغات دامنهداری برعلیه دولت معمر قذافی دست زده است. تا روزهای اخیر، ناتو در این زمینه تا حدودی زیادی موفق بود. زیرا شهروندان عادی در همه جهان از دسترسی به اطلاعات مستقیم که بتوانند بر اساس آن نظرات شخصی خود را بیان دارند، محروم بوده اند.

جالب توجه است که جاسوس سابق سیا، مسئول مسئله لیبی در سازمان ملل متحد از سال ١٩٩۵ تا ٢٠٠٣ در پروسه گفتگوها بر سر [عملیات تروریستی] لاکربی میگوید، من برای بررسی عینی این حادثه، مجبور بودم  از اسارت این تبلیغات بگریزم.

در پاسخ به تقاضاهای زیاد، من اصل اطلاعاتی را که همه روزه از منابع خود در طرابلس دریافت میکنم، با [شما] در میان میگذارم. اسناد ویدئی دریافتی از فراریان از لیبی را یک کمیسیون تحقیق تحت عنوان «کارشناسان بینالمللی در امور حقوق مسالمتآمیز شهروندان در لیبی» جمعآوری میکند.

اعضای کمیسیون تحقیق مرکب است از مدافعان حقوق بشر اروپایی، آمریکایی و بینالمللی که اتهامنامه دایر بر ارتکاب ناتو به جنایت جنگی را تدوین کردهاند. نتیجه داوری بر اساس این اسناد ویدئوئی، عبارت از این است که ناتو باید به علت وارد آوردن خسارات سنگین به لیبی غرامت بسیار هنگفت بپردازد.

از همه مهمتر، قابل درک است که ناتو به منظور آغاز عملیات جنگی، اطلاعات جعلی به سازمان ملل متحد ارائه داد. انگلیس و فرانسه برای سود بردن از این مناقشه، به جاسوسی غیرمنصفانه از منابع غیرموثق مشغول شدند. بررسیهای دقیقتر نشان میدهد که [دقیقا همهچیز برعکس بود]: این شورشیان هستند که با حمایت [ارتش] ناتو وحشیگری میکنند نه سربازان قذافی! باید تحریمها لغو شود و نیروهای نظامی ناتو در امر دفاع از مردم لیبی، قذافی را مورد حمایت قرار دهند.

هرگز با حقیقت بازی نکنید

در اسناد ویدئویی مورد بحث، وحشگریهای عجیبی ثبت شده است. دو دلیل کلیدی برای آن وجود دارد که، چرا شورشیان ناتویی مرتکب چنین جنایاتی میشوند: اولاًَ- از راه ارتکاب جنایات جنگی، آنها استراتژی وحشت و ناامنیهای اجتماعی در خیابانها را که [برعکس] باید مردم کنترل نمایند، دامن زدند. آنها با رواج وحشت، مخالفان خود را به سکوت وامی دارند. شهروندان عادی لیبی با چشمان خود میبینند که ناتو از شورشیان «قدرتمند» لیبی پشتیبانی میکند. در صورت سکوت طرفداران قذافی، پیامدهای آن ناگوارتر خواهد بود.

در همین حال، شورشیان لیبی شیوه «فشردن دگمه» را یافتند و ماشین «جنگ بشردوستانه» ناتو هم راه افتاد. اما چرا باید همه جهان باید باور کنند که دولت قذافی که در طول ٤١ سال حاکمیت بر کشور شهروندان خود را به قتل نرسانده، ناگهان به ارتکاب هولناکترین جنایات متهم میشود؟

هر کسی که حوادث لیبی را با دقت پیگیری کرده باشد، از این تناقض متأثر خواهد شد. در گذشته قذافی در مسئله دفاع از شهروندان، قابلیتهای استثنائی از خود نشان داد و حتی از تحویل دو لیبیائی متهم به شرکت در [انفجار بوئینگ - ٧٤٧ در آسمان شهر لاکربی اسکاتلند در ٢١ دسامبر ١٩٨٨] صرفنظر از تحریمهای سازمان ملل متحد، امتناع کرد.

قذافی میدانست که این دو شهروند مقصر نیستند و [آنها] نمیتوانند به عدالت در دادگاه [بینالمللی] امیدوار باشند. به زبان سادهتر، عملیات تروریستی در آسمان لاکربی یک اقدام انحرافی برای پنهان کردن شرکت سیا در قاچاق مواد مخدر از دره بقاع لبنان در دوره اوج تشنجات پیرامون به گروگان گرفته شدن [روزنامهنگار] تری آندرسون بود.

آن روز با پرواز شماره ١٠٣ پانآمریکن گروه متشکل از مأموران سیا، امنیت ملی و اطلاعات ارتش به قصد تحقیق پیرامون فساد موجود از واشنگتن پرواز کرد. هواپیما در آسمان شهر لاکربی [اسکاتلند] منفجر شد. لیبی مسئول حادثه معرفی گردید، ولیکن، در این مورد هم مانند حادثه تروریستی ١١ سپتامبر [سال ٢٠٠١]، حقیقت سخت جانی نشان داد. قذافی هم حاضر به دادن امتیاز نشد. او برغم فشارهای خردکننده بینالمللی، به هموطنان خویش وفادار ماند.

در اینجا، باید گفت که حدس قذافی درست از آب در آمد. ایالات متحد دو شاهد پرونده لاکربی را با پرداخت ٤ میلیون دلار رشوه تطمیع کرد که خود آن نیز، به رسواترین فساد غربی نیازمند رسیدگی در دادگاهی در مقیاس بینالمللی تبدیل گردید.

پس از آن، همینکه دو شاهد دروغین علنا اظهار ندامت نموده و خود را مقصر شناختند، تنها لیبیایی، عبدالباسط المقراحی را به اتهام انفجار پانآمریکن ١٠٣ دادگاهی کردند. وی بعدها در ماه اوت سال ٢٠٠٩، به سبب ابتلا به بیماری سرطان از «منظر انساندوستانه» برای بازگشت به میهناش و مرگ در آنجا، از از زندان اسکاتلند آزاد گردید.

بسیاری از برخوردهای قذافی مبین شخصیت او میباشند. چطور ممکن است او همقبیلهایهای خود را به دهان گرگها بدهد؟ آیا وقتی که شرایط ایجاب کند، از آنها روی برخواهد گرداند؟ دقیقا، نه! او بر این مسئله پافشاری میکند که خلق لیبی، بخشی از خود اوست. او از [هموطنان] خود، به هر بهائی دفاع میکند.

[بدین ترتیب] این اسناد ویدئویی «آزمایشات زندگی واقعی» را در خود ثبت کردهاند. از قضا، گفتن این مسئله بسیارعجیب است که نیروهای قذافی از جمله، به زنان تجاوز میکنند و ناتو هم در مورد وقوع جنایات جنگی در اراضی لیبی هیاهو به راه می اندازد.

سر تیتر خبرها مبنی بر اینکه قذافی دستور [توزیع قرصهای ویاگرا در میان نظامیان] را برای دامن زدن به «مسابقه تجاوز به عنف» صادر کرد، [کانال خبری] سیانان حسابی جا انداخت. اما سنتیا مک کینلی^۲، نماینده اسبق کنگره آمریکا ثابت کرد که دولت ایالات متحده آمریکا تنها خریدار محموله بزرگ قرصهای ویاگرا برای ارسال به لیبی بود، [و کارکنانش] آن قرصهای آبیرنگ کوچک را به منظور «بالا بردن روحیه» جنگی در میان سربازان شورشی نسبتاًَ مسن تر توزیع کردند. بر مبنای اظهارات شاهدان در مورد خبرهای تجاوز به عنف در لیبی، این استراتژی آمریکایی به طور کاملا فاجعهباری در آنجا به اجرا گذاشته شد...

شرارت و تبه کاری

این کادرهای ویدئویی به عقیده من، به اندازه فیلمهای [مثله کردن] توسط القاعده وحشتناک است. ولی شما فقط به گفتههای من باور نکنید. خودتان شخصا این ویدئوها را ببینید و سپس قضاوت کنید.

هشدار: این فیلمهای ویدئویی وحشتناک ایجاد خوف میکنند. تارنماهای «obamaslibya.com» و «FederalJack.com» که از سیستم امنیتی محکمی برخوردار میباشند و واقعیات را با شجاعت به اطلاع دولت میرسانند، آنها را درج کردهاند.

«FederalJack» عقبنشینی نخواهد کرد و ویدئوهای دریافتی تازهتر را نیز در «obamaslibya» به نمایش خواهد گذاشت.

● ویدئوی اول بریدن سر سرباز لیبیایی توسط شورشیان را نشان میدهد. اگر به نظر کسی چنین برسد که این کادرها در عراق فیلمبرداری شده، باید این را هم در نظر بگیرد که درصد بزرگی از مزدوران خارجی در عراق (و همچنین در چچن و افغانستان) را مزدورانی از شرق لیبی تشکیل میدهند! بدبختی ناتو در این است که فیلمبرداری این ویدئوها در لیبی را نمیتواند انکار نماید. زیرا، لهجه عربی خاص لیبیایی در گفتگوی مردم حاضر در صحنه فیلمبرداری آن را ثابت میکند.

● ویدئوفیلم دوم سناریوی دهشتناکی را نشان میدهد که در آن، شورشیان لیبی نظامیان لیبیایی را بر حسب درجه به صف کرده و آنها را وادار میکنند تا تکههای بریده از گوشت گندیده اجساد سربازان مرده را به دست بگیرند و بخورند.

● در ویدئوفیلم بعدی صحنهای نشان داده میشود که در آن، گروههای شورشی، مردم عادی را با طپانچه تهدید میکنند و سپس مورد تجاوز قرار میدهند.

● در ادامه- جمعیت شورشی، سرباز لیبی را کلّهمعلق آویزان کرده و بعد از آن، سر او را از تن جدا میکنند.

سپس- ویدئوی دیگر، گروههای عملیاتی سیا را دست در دست نیروهای نظامی شورسیان نشان میدهد که در کامیونهای رو باز حرکت میکنند (این ویدئو نشاندهنده آن است ارتشیان آمریکایی در عملیات زمینی و اقدامات وحشیانه مستقیماًَ مشارکت میکنند).

● ویدئوی بعدی، تصاویر اجساد بیسر سربازان کشته شده لیبی را در کامیونها نشان میدهد. چنین قتلهایی تخلف از ماده مربوط به دفاع از قربانیان مناقشات بینالمللی کنوانسیون ژنو شمرده میشود. این کنوانسیون سربازان اسیر را زیر چتر حمایت خود میگیرد. شورشیان خشمگین ناتویی شاهد وحشتزده اتفاقی را به فیلمبرداری از صحنههای کشتار و فریاد زدن اینکه: «مسئول همه اینها قذافی است»، وادار کردند. در نتیجه این عمل، صاحب دوربین دست خانواده خود را گرفت و از تکیهگاه شورشیان فرار کرد. این ویدئو دقیقا از همین طریق به دست گروه تحقیق در طرابلس رسید.

برخی از ویدئو فیلمها را در اینجا ببینید!

www.obamaslibya.com/

www.federaljack.com/?page_id=37933

با دیدن چنین توحش و بربریت غیرقابل تصوری، به عقل هیچکس نمیگنجد که ناتو بتواند ادعا کند که از چنین قابلیتهای شورشیان بیخبر بوده است...

تجاوز به عنف به مثابه یک سلاح جنگی

[همه چیز] بسیار بدتر از آن است که تصور میکردید، آره؟ تا اینجا، واقعیت استفاده شورشیان از تجاوز به عنف به مثابه شیوه «مجازات» طرفداران قذافی یا خانوادههای «بیطرف» که به طور اتوماتیک با شورشیان همراهی نمیکنند، از همه غم انگیزتر بود.

طبق فرهنگ اسلامی پس از تجاوز داغ ننگ را همه بستگان کسی که مورد تجاوز واقعشده، بر پیشانی خود حمل میکنند. خود این امر به نوبه خود، یک نوع مجازات جمعی به حساب میآید.

در حال حاضر گروه زنان مدافع حقوق بشر، از قربانیان تجاوز بازپرسی میکند. در اینجا فقط ادای شهادت چند نفر در مورد تجاوز به عنف و اظهارات شاهدان ارائه شده است.

توجه داشته باشید که این عجیبترین وقایع اتفاقیه نیست. [البته] که طی کردن صدها کیلومتر راه و عبور از پستهای بازرسی و بمبارانها، مشکل بزرگی است. زمانیکه اعضای گروه تحقیق غیردولتی در تاریخ ٢٢ ژوئن بیش از ٣٠٠ کیلومتر راه برای فیلمبرداری از پسری طی کردند که شورشیان ناتویی به خاطر امتناع او از وارد شدن به واحد شبه نظامی آنها، وی را اخته کرده و بر چشمش میل کشیده بودند، با چنین مشکلاتی مواجه شدند.

ویدئوفیلم بعدی حاوی به دختر باکره یک خانواده هوادار قذافی است. شورشیان ناتویی به زور تفنگ او را از خانه بیرون کشیده و به طور دستهجمعی مورد تجاوز قرار دادند و پس از آن، پستانهایش را با چاقو بریدند، و این دختر در اثر خونریزی فوت کرد.

در حال حاضر محققان مدافع حقوق بشر منتظر فرصت بازپرسی از زنی از شهر الزاویه هستند که پس از تجاوز گروهی به وی، پستانهای او را [نیز] بریدهاند. پس از آنکه شورشیان هار در حال شلیک هوایی فرار کردند، این زن در حال خونریزی را شاهدان بهتزده از مرگ نجات دادند. او در بیمارستان بستری شده، ولیکن، هنوز هم در شرایط بهت (شوک)زدگی جسمی و روحی شدید به سر می برد و و برای گفتگو آماده نیست. مدفعان حقوق در کنار او هستند و سعی میکنند او را یاری دهند. ما برای معالجه و انجام عمل جراحی ترمیمی او در آمریکا و یا اروپا، به سرعت در جستجوی یک حامی در آمریکا هستیم.

١٩ ژوئن، سربازان قذافی در جریان نبرد برای تصرف شهر میسوراتی، یکی دیگر از قربانیان تجاوز به عنف را نجات دادند. شورشیان این زن جوان را ربوده و به مدت ٢٠ روز به عنوان گروگان نگه داشته بودند و تا زمانیکه نیروهای قذافی خط دفاعی آنها را [در همان منطقه] شکسته و آن زن نگونبخت را نجات دادند،  شورشیان به طور شبانه روزی به نوبت به وی تجاوز می کردهاند.

و این است مأموریت انساندوستانه ناتو... بی هیچ تردیدی، [سازمان] ناتو به یک اقدام جنونآمیز مبتذل دست زده و لازم است سریعا از پشتیبانی شورشیان دست بردارد. پول مالیاتدهندگان آمریکا برای آموزش فنون تهدید و ارعاب به طالبان جدید صرف میشود و دولتهای غربی نیز ثروتهای لیبی را به یغما میبرند.

اما ناتو روحیات مردم لیبی را در نظر نگرفته است. لیبی دارای تاریخ درخشانی بوده و سنت دفاع از استقلال میهن در مقابل اشغالگران خارجی در میان مردم ریشهدار است. خانوادهها و رهبران قبایل لیبی برای دریافت غرامت از کشورهای عضو ناتو و کشورهای عرب حامی شورشیان کوشش میکنند.

در حالیکه ناتو شورشیان را آموزش میدهد و آنها را از لحاظ اونیفورم، تسلیحات، جلیقههای ضدگلوله، وسایل حمل ونقل و مشاور تأمین میکند و از هوا مورد پشتیبانی قرار میدهد، باید مسئولیت همه این جنایتها را هم بپذیرد. باید غرامت مالی [لیبی] را به حساب شهروندان کشورهای عضو ناتو- از محل [سیستم] آموزش، بهداشت، بازنشستگی و تحصیل آنها در دانشگاهها و از حساب احداث راهها، پلها و غیره بپردازد.

پاتریک هایزلداین کارشناس بریتانیایی مناقشه لیبی و ناتو، سهم بریتانیا از غرامت را ۸،۲ میلیارد دلار برآورد کرده است.

به طور کلی لازم است از همه دولتها و کشورهای عضو ناتو پرسیده شود که چرا از این شورشیان پشتیبانی میکنند؟ بیتردید، همه ما هم باید پاسخ این پرسش بسیار مهم را بدهیم.

آیا رئیسجمهور اوباما باید با دلارهای به دست آمده از مالیاتدهندگان طبقه متوسط آمریکا، هزینه مالی این جنگ را تأمین نماید؟ (در اینجا، نویسنده مقاله یا از روی تعصب و یا به عمد میخواهد این مسئله را در اذهان مردم القاء کند که گویا هزینه جنگهای آمریکا به حساب مالیات دهندگان آمریکایی تأمین میشود. اما، در واقعیت امر، نه چنین هزینههایی از جیب مردم آمریکا تأمین میشوند و نه اقتصاد آمریکا بزرگترین اقتصاد جهان است. بلکه، همه این پولها به حساب چاپ بی حد و حصر دلارهای بیپشتوانه و به تبع آن، به حساب غارت لجامگسیخته ثروتهای مردم جهان تأمین میگردند... مترجم). یا آمریکا باید نقش آموزگار و مربی نیروهای القاعده را ایفاء نماید؟ و آن هم باید درست در زمانی به وقوع بپیوندد که ملت بزرگ ما به پایان «سرخ و سیاه» خود نزدیک میشود؟ درست زمانیکه آمریکاییها با تمام قوا برای پیدا کردن کار و محروم نشدن از مسکن رهنی خود [حاصل دریافت وام] تلاش میکنند؟ و [به اضافه آن] آیا با آگاهی بر اینکه اینهمه سرباز از نفس افتاده ما در دو جنگ باخته ما، اینبار دقیقا در کنار همان شورشیان القاعده در عراق و افغانستان میجنگند؟

بر اساس دقیقاًَ کدام قانون آمریکا باید به طور تصنعی از ناتو به خاطر آنکه انگلیس و فرانسه بتوانند یادمان دوران طلایی امپریالیسم گذشته خود را دوباره احیاء کنند، پشتیبانی کند؟ آیا همه اینها، ارزش به مخاطره انداختن امپریالیسم خود ما و موفقیتهای آن را دارد؟

این فیلمهای ویدئویی واقعیت کاملا دیگری را در مقابل چشمان ما به نمایش درمیآورند. سیا، شاید از اینکه من این فیلمها را منتشر کردهام، خشمگین بشود. ولی مأمور خوب یک سازمان امنیتی هم باید صادق باشد. ما نباید واقعیات وحشتناک و بدمنظر را از نظرها پنهان کنیم. ما موظف به کسب اطلاعاتی هستیم که هم رهبری و هم جامعه برای انتخاب سیاسی آگاهانه به آنها نیاز دارند. اغلب اطلاعات جاسوسی بسیاربسیار نامناسب هستند. اما به نظر من، ترحم به [اعصاب] شما صحیح نیست.

من به عنوان مأمور سابق سازمان جاسوسی آمریکا، گمان میکنم که ایالات متحده آمریکا باید روابط خود با شورشیان لیبی را سریعاًَ قطع کند و به پشتیبانی مالی آنها پایان دهد.

شما خودتان تصمیم گیرنده هستید.

پانوشتها:

۱. Susan Lindauer، او در سازمان ملل متحد در بخش ضد تروریستی کار میکرد. در شعبه تحت مسئولیت او کشورهایی مثل لیبی، عراق، مصر، یمن، سوریه و مالزی عضویت داشتند. گروه تحت رهبری او مدتها پیش در مورد وقوع حادثه تروریستی  ١١ سپتامبر سال ٢٠٠١هشدار داده بود. وی مؤلف کتاب «تعصب یا خسارت مفرط» (Extreme Prejudice) میباشد.

۲. Cynthia McKinley

افزودههای مترجم:

ــ امپریالیسم آمریکا و همه دولتهای «غربی» که بپشتوانه دلارهای نفتی و آدمخوران کشورهای مرتجع عربی، ابتدا گروهکهای تروریستی القاعده و طالبان را خلق کرده و سپس به بهانه جنگ با همان گروهکهای سیاساخته، افغانستان را به آزمایشگاه انواع تسلیحات جدید، تخلیهگاه تسلیحات کهنهتر خود و مرکز کشت انواع مواد افیونی تبدیل کردند، یقینا در آینده نزدیک نیز، به بهانه مبارزه با همین شورشیان آدمخور ناتویی، که «اللهاکبرگویان»، سر میبرند و به زنان تجاوز میکنند، کشور پیشرفته لیبی را که مصمم بود در همین سالها هشتمین معجزه جهان (آبرسانی صحراهای وسیع از طریق کانالها و رودخانههای مصنوعی) را در معرض تماشا قرار دهد، پس از اینهمه وحشیگری به محل تاخت و تاز اوباشان غربی تبدیل خواهد کرد.

ــ از همه طرفداران و همچنین، مخالفان جنگهای استعماری دولتهای غربی تقاضا میشود ضمن مطالعه این مطلب و اگر دل و جرأت تماشا دارند (من که ندارم)، با مشاهده ویدئوفیلمهای مورد بحث در این مقاله، در دادگاه وجدان خود به این سؤال پاسخ گویند که: آیا تشکیل، آموزش و تربیت گروههای آدمخوار که به راحتی کارد سلاخی به دست گرفته و با خونسردی سر انسان میبرند، هتک حرمت زنان و دختران میکنند و یا بمبهای یک تنی را در کوچه و خیابانهای شهرها و روستاها رها میکنند، در جایی غیر از لابراتورهای سازمانها و نهادهای امنیتی- سیاسی امپریالیستی- صهیونیستی امکانپذیر هست؟ اگر پاسخ منفی باشد، آیا حاضر خواهند بود دولتهای امپریالیستی را مصداق کامل تروریسم تعریف نمایند؟

جمعه ۲٤ تير ۱٣۹۰