نوال السعداوی:

آزادی با قدرت مردم کسب می‌شود. انقلاب یعنی همین!

http://www.roshangari.net/as/sitedata/20111128151918/saadawi.jpgانتخاباتی که نتایجش پشت میز توسط ارتش، اخوان‌المسلمین و آمریکا تعیین شود دمکراسی نیست. نتیجه انتخابات باید در این میدان و با انقلاب تعیین شود.

 

نوال السعداوی، نویسنده، فعال اجتماعی و از مدافعان حقوق زنان که نقش فعالی در مبارزات مردم مصر دارد دیشب مستقیما از میدان تحریر در مصاحبه‌ای تلویزیونی با سیسیلیا گرالد مجری برنامه «آگندا»ی تلویزیون سوئد شرکت کرد که ترجمه آنرا می‌خوانید.

 
سیسیلیا گراند: در مصاحبه‌ای که با نوال السعداوی مسقیم از میدان تحریر داشتم وی در ارتباط با انتخابات مصر گفت:

ما می‌خواهیم انتخابات عقب بیافتد. ارتش، اخوان‌المسلمین و آمریکا فشار می‌آورند تا انتخابات فردا برگزار شود. اما مردم می‌گویند نه. نه به ارتش، نه به اخوان‌المسلمین، نه به آمریکا و اسرائیل. این اعتراضات اخوان‌المسلمین را افشا کرد که نخواستند در آن شرکت کنند. زیرا آنها می‌خواهند فردا انتخابات برگزار شود و در پارلمان اکثریت را کسب کنند. برای آنها سرنوشت کشور اهمیتی ندارد، درست مثل ارتش و آمریکا.

این انقلاب دوم است، درست مثل انقلاب اول در ژانویه و فوریه مردم می‌گویند نه به ارتش، نه به تنتاوی و آمریکا و نه به انتخابات در موقعیت کنونی. مردم خواستار این هستند که یک شورای انقلابی متشکل از نمایندگان مردمی که به خیبانها آمدند تشکیل شود.


سیسیلیا گراند: فکر می‌کنید انتخابات الان درست نیست؟ فکر نمی‌کنید که انتخابات به انتقال به دمکراسی منجر شود؟

 نوال السعداوی: نمی‌توان انتخابات داشت زمانی که مردمی که در میدان تحریر جمع شده‌اند آنرا نمی‌خواهند. معنای دمکراسی چیست؟ دمکراسی یعنی مردمی که در اینجا جمع شدند. انتخاباتی که نتایجش پشت میز توسط ارتش، اخوان‌المسلمین و آمریکا تعیین شود دمکراسی نیست. نتیجه انتخابات باید در این میدان و با انقلاب تعیین شود.

 
سیسیلیا گراند: بهاری که گذشت به انقلاب بسیار امیدوار بودید، الان چه احساسی دارید؟

نوال السعداوی: الان امیدوارترم، من اعتقادم را به مردم از دست نمی‌دهم. مردم بسیار عظمت دارند. و اکنون در میدان هستند. چادرها را ببین، در این هوای سرد در چادرها می‌خوابند، علیرغم تیراندازی به سویشان و دردسرهای دیگر. خونهای زیادی ریخته شد، بسیاری کشته شدند، جوانان زیادی بینایی خود را از دست دادند. اما ما از چیزی نمی‌ترسیم.


سیسیلیا گراند: در انقلاب اول ارتش را به عنوان یک قهرمان نگاه می‌کردند، نظرتان الان در مورد ارتش چیست؟

نوال السعداوی: ما هرگز طرف ارتش نبودیم، اشتباه بزرگی بود که اجازه دادیم حسنی مبارک قدرت را به ارتش واگذار کند. ما نمی‌خواهیم توسط ارتش اداره شویم. ما می‌خواهیم یک شورای انقلابی تشکیل شود و اداره امور را به دست بگیرد. ما خواهان یک دولت سکولار و غیرنظامی هستیم، نه دولتی نظامی یا مذهبی.

سیسیلیا گراند: هزاران تظاهرکننده دستگیر شدند. نظرتان در این مورد چیست؟

 نوال السعداوی: آنها باید آزاد می‌شدند، چرا انقلابیون را دستگیر کرده‌اند؟ چرا جوانان انقلابی را محاکمه می‌کنند؟ چرا آنها را در دادگاههای نظامی محاکمه می‌کنند، در حالیکه مبارک و اطرافیانش را در دادگاه معمولی محاکمه کردند؟ بسیار مضحک هست. انقلابیون این را نمی‌پذیرند. یکی از خواسته‌ها نیز آزادی تمام دستگیرشدگان می‌باشد. همچنین هیچ دادگاه نظامی حق محاکمه غیرنظامیان را ندارد. حسنی مبارک که یک نظامی بود و ذخیره مالی کشور را به غارت برد در دادگاه نظامی محاکمه نشد اما جوانانی را که در تظاهرات صلح‌آمیز شرکت می‌کنند در دادگاههای نظامی محاکمه می‌کنند.


سیسیلیا گراند: فکر می‌کنید که ارتش آمادگی کناره‌گیری از قدرت را دارد؟

نوال السعداوی: البته، بله، زیرا قدرت مردم بسیار سنگین‌تر از قدرت ارتش هست. البته آزادی باید توسط خود مردم کسب شود. ما انتظار این را نداریم که ارتش به ما آزادی بدهد. آزادی با قدرت مردم کسب می‌شود. انقلاب یعنی همین.

سیسیلیا گراند: شما به عنوان یک نویسنده مشهور چه تاثیری می‌توانید در جریان حوادث بگذارید؟

نوال السعداوی: طرف مردم باشم و صدای‌شان را به گوش برسانم. فعالین سیاسی و احزابی وجود دارند که مشغول چانه‌زنی با ارتش می‌باشند، درست مثل زمانی که با حسنی مبارک مذاکره می‌کردند، در حالیکه اینجا در میدان تحریر مردم کشته می‌شوند. نقش ما این هست که صادق و بی‌پرده آنچه را که فکر می‌کنیم و وجدان حکم می‌کند بیان کنیم و برای ارزش‌ها، عدالت و آزادی بجنگیم و درباره خواسته‌های انقلابیون بنویسیم. نه اینکه با شرکت در یک انتخابات عجولانه جایی در پارلمان برای خودمان جستجو کنیم. یا در پی کسب اکثریت بوده و یا بخواهیم رئیس‌جمهور شویم. ما نباید در شرایط کنونی به پست وزارت و یا موفقیت‌های شخصی و فردی فکر کنیم. ما باید با مردم باشیم و همراه آنها بجنگیم و یا بمیریم.