کریل سوتیتسکی۱

قطعه نقره‌ای پرزیدنت سارکوزی

برگردان: ا. م. شیری

www.eb1384.wordpress.com

رئیس‌جمهور فرانسه از به اصطلاح «دولت موقت لیبی» درست ٣۵ درصد نفت معادن نفتی لیبی را به عنوان حق‌الزحمه خود خواست. این موضوع از نامه «جبهه آزادیبخش ملی لیبی» مقیم خارج از این کشور، افرادی کاملا ناشناس، به دولت به اصطلاح موقت لیبی، که در عین‌حال روابط تنگاتنگی با آنها دارند، مشخص گردید. این افراد را فقط اعضای اصلی القاعده و رهبران باندهای مسلح که حاکمیت قانونی لیبی در حال حاضر برای بیرون راندن آنها از اراضی کشور تلاش می‌کند، خوب می‌شناسند.

فرانسه به رهبری سارکوزی، اولین دولتی بود که بلافاصله رهبران گروههای مسلح را به عنوان «حاکمیت قانونی لیبی» به رسمیت شناخت. چنین دست- پارچگی همانوقت موجب سردرگمی گردید. اکنون همه چیز روشن شده است. زمانیکه بمبارانهای لیبی نه موفقیتی برای ناتویی‌ها در پی آورد و نه برای باندهای «اوپوزیسیون»، کاسه صبر آخریها لبریز شد و آنها نامه‌ای به اربابان خارجی فرستاده و طی آن، با اعلام رضایت خود در مورد قیمت نفت به ازای دستیابی به قدرت، این مسئله را نیز که خریداران فرانسوی هم باید به اقدامات جدی دست بزنند، یادآوری کردند. پرزیدنت سارکوزی در قبال تمام فاجعه لیبی، همه کشته‌ها و زخمی‌ها و کلیه خونهای ریخته‌شده، ٣۵ درصد نفت این کشور را می‌خواهد. یعنی، پول بیش از یک سوم صادرات نفت لیبی را. این است همه آن چیزی که راهزنان حاضرند برای تصاحب لیبی هزینه کنند.

پس معلوم می‌شود که همه فریاد و قشقرقهای «دمکراسی‌خواهی!» در واقع، کاسبکاری سارقانه به منظور غارت کشور و تقسیم آن بین خود بود.

متمم مترجم:

در همان روزهای اول هنگامی که باندهای مسلح با سازماندهی و پشتیبانی تسلیحاتی، تبلیغاتی و مالی امپریالیسم غرب و با شعار «الله‌اکبر» و پرچم ملک ادریس سنوسی (پرچم دوره مستعمرگی) در لیبی سر به شورش برداشتند، سیف‌الاسلام قذافی، پسر کوچک معمر قذافی در یک مصاحبه تلویزیونی در پاسخ به دروغگویی‌ها و ادعاهای جعلی نیکولا سارکوزی و دیگر سران غرب، گفت: «بگذار سارکوزی اول پولهای ما را که برای انتخابش صرف کردیم برگرداند و...»، گمان می‌رفت این کوتوله عامل صهیونیسم و حاکم نئوفاشیست فرانسه، که مزه قدرت پول نفت لیبی را چشیده است، به راحتی دست از سر لیبی برنخواهد داشت. به همین سبب هم بود که با مشاطه‌گری اتحادیه دست نشانده عرب و به یاری همتایانش در آمریکا و اروپا، طرح پرواز ممنوع در آسمان لیبی را به شورای امنیت سازمان ملل برد و پس از اخذ مجوز شماره ١٩٧٣ از همین شورا که مدتهاست به «اسب تروای امپریالیسم» بدل شده است، خاک این کشور را به خون مردمش آغشته، آن را به عصر حجر برگرداندند تا سارکوزی ٣۵ درصد نفت آن را صاحب شود.

٧ تیر ماه ١٣٩٠

۱. Krill Svetitskiy