نتایج شوم
اشغال عراق و
خطر تجزیه آن
نزدیک
به ۹ سال از
اشغال
وحشیانه کشور
عراق و به خاک
و خون کشیدن
دهها هزار
مردم بیگناه
میگذرد.
آمریکا بدون
توجه به
اعتراضات میلیونها
مردم آزاده
جهان عراق را
به خاطر منابع
نفتی و اهمیت
استراتژیکی
به اشغال کامل
خود درآورد.
همانطور که
بارها سخن
گفتهایم
ماهیت این جنگ
سوای دروغپردازیهای
رسانههای
امپریالیستی
و سوای
تحریفات
کارگزاران ریز
و درشت
آمریکائی نه
آزادیخواهانه،
بلکه ارتجاعی
و استعماری
است. امروز
همهگان میدانند
که هر آنچه رئیسجمهور
پیشین آمریکا،
آقای بوش و
شرکا برای
حمله به عراق
تراشیدند
دروغ بود و
اشغال عراق بیپرده
و بدون کمترین
توجه به
موازین و
قوانین
خودساخته بینالمللی
و به بهانه
مبارزه با
تروریسم
انجام گرفت.
عراق نه با
القائده
همکاری داشت و
نه صاحب سلاح
کشتار جمعی
بود. این
تبلیغات برای
اغوای مردم و
افکار عمومی
بود.
در خلال
قریب به ۹ سال
اشغال عراق، ۵،۲ میلیون
کشتۀ طبق
گفته وزیر
بهداشت عراق، ۱ میلیون
بیوه زن
عراقی، ۴
میلیون کودک
یتیم عراقی، ۸۰۰
هزار عراقی
ناپدیدشده در
بازداشتگاههای
مخفی مرتبط با
احزاب
گوناگون حاکم
(بر اساس
شکایتهای
ثبت شده در
وزارت کشور
عراق)، ۳۴۰
هزار زندانی
عراقی که بدون
اعلام جرم، در
زندانهای
ارتش ایالات
متحده،
زندانهای
دولت عراق، و
زندانهای
واقع در منطقۀ
کردستان به سر
میبرند، ۵،۴
میلیون آوارۀ
عراقی در خارج
از عراق، ۵،۲
میلیون عراقی
آواره در داخل
عراق (به
گزارش وزارت
آوارگان
عراق)، ۷۶
هزار مورد ثبتنام
شدۀ ایدز در
عراق (بنا به
گزارش وزارت
بهداشت عراق؛
این رقم قبل
از تجاوز به
عراق و اشغال
آن کمتر از ۱۴ مورد
بود)، بیش از ۲۰۰۰
پزشک و قریب
به ۶۰۰۰ نفر
از روشنفکران
و استادان
دانشگاههای
عراق ترور شده
و یا به زندان
افتادهاند. آمریکا
از به کار
بردن فسفر
سفید علیه
مردم بیدفاع دریغ
نکرد و از قتلعام
بیرحمانه
مردم عراق در فلوجه
به هدف نهاییاش
برای نابودی
جنبش مقاومت و
ثبات دست
نیافت. چشم
اسفندیار
زندان و شکنجه
"دمکراتیک"
در زندان مخوف
ابوغریب عراق
نیز بر کسی
پنهان نیست و
رسالت
امپریالیست "دمکراتیک"
آمریکا در جهان
جز این نیست.
اینهاست
دستآوردهای
شوم اشغال
عراق در خلال ۹
سال اخیر.
هدف
آمریکا از
اشغال این
کشور استقرار
دائمی قوای
نطامی و کنترل
تمام و کمال
منابع طبیعی
این کشور به ویژه
نفت و محاصره
ایران از یکسو
و اعمال هژمونی
بر سایر رقبای
امپریالیستی
از سوی دیگر
بود. امپریالیست
آمریکا موفق
به نابودی
زیرساخت اقتصادی
و همه
دستآوردهای ۵۰
سال اخیر عراق
گردید اما
موفق نگشت
اراده پولادین
مردم عراق و
مقاومت
استقلالطلبانه
ملت را درهم
کوبد. ارتش
متجاوز
آمریکا همراه
با قوای نظامی
بیش از ۳۰
کشور دیگر و
در مجموع با یک
نیروی ۲۵۰
هزار نفری در مقابل
پیکار
مسلحانه مردم
عراق ضربات
سختی خورد و
در یک جنگ
فرسایشی و پُرهزینه
(طبق آمار
رسمی هزینه
جنگ ۷۵۰
میلیارد دلار
بوده است) در
باتلاق بیثباتی
و بیدورنمائی
فرورفته و
چاره کار را
در عقبنشینی
و مستقر کردن
قوا در کویت
دیده است، تا
در آینده هر
لحظه لازم آید
ارتش را مجددا
وارد کارزار
علیه "تروریستها"
در عراق
نماید. باراک
اوباما رئیسجمهور
آمریکا در ۱۸
ماه نوامبر طی
مصاحبهای
پایان اشغال
عراق را که
وعده
انتخاباتی
ایشان بود
اعلام و به
دروغ بر ادامه
گفتمان
دمکراسی و سازندگی
عراق مدرن
تاکید ورزید. آمریکا
هنوز دارای ۲۰
هزار پرسنل
نظامی و
امنیتی
درعراق است و
نهادهای کلیدی
و استراتژیک
کشور را در کنترل
خود دارد.
هزینه سفارت
آمریکا در بغداد
با ۵۰۰۰ پرسنل
در طی پنج سال ۲۵
تا ۳۰ میلیارد
دلار بوده
است.
برقراری
ثبات در عراق
که یکی از
اهداف
استراتژیک
امریکا برای غارت
و چپاول و
ادامه پیشروی
بود با شکست
روبرو شده
است. هنوز چند
روزی از خروج
رسمی ارتش آمریکا
از عراق
نگذشته بود که
تشدید نزاع
درونی حاکمیت
گماشته عراق و
فرار معاون
رئیسجمهوری،
طارق الهاشمی
سنیمسلک به
اتهام توطئه
علیه المالکی
شیعهمسلک
رهبر حزب دعوه
و متحد جمهوری
اسلامی از یکسو
و کردهای
منطقه
"خودمختار"
از سویدیگر
نشان از ژرفش بحرانی
است که هیچ
دورنمائی جز
سرنگونی کل حاکمیت
نامشروع و
همدست
استعمار که
عراق را ویران
ساختهاند
متصور نیست.
شکست سیاستهای
متناقض
امپریالیست
آمریکا قابل
پیشبینی بود.
آمریکا با
سیاست تقویت
جناح شیعه
علیه سنیها و
همکاری با
رژیم جمهوری
اسلامی در
برانداری
رژیم صدام
حسین اگرچه در
کوتاه مدت به
اهدافش رسید
اما در ادامه
رشد تضادهای
سیاسی در عراق
به تقویت جناح
شیعه و حزب
دعوه به
رهبری مالکی
متحد ایران
انجامید که
نمیتواند
مورد نگرانی آمریکا
نباشد. اکنون
با توجه به
اوضاع بحرانی
عراق و تشدید
تضادهای
جناحهای
مختلف ذینفع
در حاکمیت
استبدادی و وابسته،
سیاست تجزیه
عراق یکی از
ترفندهای
شناختهشده
امپریالیست
آمریکا برای
حضورش در عراق
و کنترل منابع
نفتی است.
سیاست استعماری
تفرقه
بیانداز و
حکومت کن و
تجزیه کشور به
تیولهای
کوچکتر و
ادامه سلطه بر
عراق در
استراتژی
امپریالیست آمریکا
قراردارد و بر
جنبش مقاومت
عراق است تا
با هوشیاری و
بسیج ملت این
توطئه
نواستعماری
را خنثی و
کشور را از
زیر یوغ امپریالیسم
رها سازد.
اشغال
عراق نشان داد
که دمکراسی و
آزادی از دل
تحریم و تجاوز
و بمباران
زیرساختهای
حیاتی ملت به
دست نمیآید و
امپریالیسم
نمیتواند
منادی رهائی
بشریت باشد.
در عراق نه
انتخابات
دمکراتیک
برگزار شد و
نه آزادی
احزاب به
معنای واقعی و
نه رفاه و امنیت
اجتماعی. بلکه
برعکس آنچه که
مردم عراق طی
سالیان
طولانی به دست
آورده بودند
توسط
امپریالیسم و
صهیونیسم
نابود گردید و
کشور به عصر
حجر پرتاب شد.
آن بخش از
اپوزیسیون
ایرانی که در مقابل
تحریم
اقتصادی
ایران سکوت
کرده و بیشرمانه
از تجاوز
نظامی به
ایران دفاع میکند،
از سرنوشت غمانگیز
احزاب و
سازمانهای
عراقی
نیاموخته و به
اپوزیسیون
خیانت ملی بدل
شده است. ننگ
تاریخ بر
جریاناتی که
از الگوی "دمکراسی"
بمباران لیبی
و عراق و
افغانستان و
یوگسلاوی الهام
میگیرند و به
مزدور
امپریالیست
تبدیل شدهاند.
جنبش مقاومت مردم عراق آرام نخواهد گرفت و به نبرد حقطلبانهاش تا سرنگونی رژیم فاسد و دستنشانده عراق و بیرون ریختن آخرین سرباز متجاوز ادامه خواهد داد. مردم عراق خواهان خروج فوری و بی قید و شرط تمامی نیروهای متجاوز از خاک کشورشان هستند. پرداخت غرامت به ملت عراق یکی دیگر از خواستههای ملی و عادلانه این خلق است.
ملت
عراق تن به
تجزیه کشور
نخواهد داد.
سرنوشت ملت
عراق باید فقط
به دست مردم
این کشور و
بدون دخالت
نیروهای
خارجی تعیین
گردد.
زنده
باد اتحاد
خلقهای عراق
علیه متجاوزین
آمریکایی ورژیم دستنشانده
عراق!
توفان ـ www.toufan.org
سخن هفته ـ نقل
از فیسبوک حزب
کار ایران
پنجم دی ماه ۱۳۹۰