به مناسبت
اول ماه مه
کارگران
آورنده بهار
بشریتاند
۱۲۲
سال پیش
کارگران کلیه
کشورها تصمیم
گرفتند که همه
ساله این روز
را، روز اول
ماه مه را، جشن
بگیرند. این
تصمیم ۱۸۸۹ در
کنگره
سوسیالیستهای
کلیه کشورها
در پاریس
اتخاذ شد. در چنین
روزی، در روز
اول ماه مه که
طبیعت از خواب
زمستانی برمیخیزد،
کوه و جنگل سرسبز
میشود،
مرغزار و چمن
به گل مینشینند،
آفتاب گرمی
بیشتر میبخشد،
نشاط نوجوانی
در فضا حس میشود،
طبیعت جان میگیرد
و شادابی مییابد،
درست در چنین
روزی آنها
تصمیم گرفتند
آشکارا و با
بانگ رسا به
سراسر گیتی
اعلام دارند
که کارگران آورنده
بهار بشریتاند،
گسلنده زنجیر
سرمایهداریاند،
رسالت دارند
که جهان نوین
بر بنیاد
آزادی و سوسیالیسم
بر پا کنند.
اول ماه مه
روز اتحاد و
همبستگی
کارگران در
شرایطی فرامیرسد
که رژیم سرمایهداری
جمهوری
اسلامی
همچنان به
حقوق کارگران و
عموم
زحمتکشان، به
جنبش رو به
رشد کارگری،
به مطالبات
نان، کار،
آزادی و امنیت
شغلی تعرض میکند
و در مقابل
جنبش مردم
ایران خود را
ضعیف میبیند.
رژیم سرمایهداری
جمهوری
اسلامی با
اجرای طرح حذف
یارانهها در
هیبت "هدفمند
کردن یارانهها"
که با تشویق
صندوق بینالمللی
پول و بانک
جهانی انجام
میگیرد، باز هم
بر فقر و گرانی
و شکاف طبقاتی
خواهد افزود و
هیچ امیدی به
بهبودی وضعیت
معیشتی کارگران
نمیرود.
شورایعالی
کار که در عمل
نماینده دولت
و کارفرمایان
است حداقل دستمزد
کارگران در
سال جدید را ۳۳۰
هزار ۳۰۰
تومان
تعیین نموده
است، دستمزدی
کمتر از ۲۰
درصد خط فقر
مطلق. با
تصویب ۹ درصدی
افزایش
دستمزد، سفره
کارگران در سال
۹۰ تهیتر از
سال جاریست.
در حالیکه
حداقل دستمزد
کارگران با
توجه به رشد
سرسامآور
تورم و گرانی
افسارگسیخته
نباید کمتر از
یک و نیم
میلیون تومان
باشد.
امسال در
شرایطی به
استقبال روز جهانی
کارگر میرویم
که جنبش جوان
کارگری ایران
با الهام از
بهار انقلاب
تونس و مصر که
با پرچم نان و
آزادی
رژیمهای
ضدکارگری،
فاسد و
استبدادی را
مورد یورش خود
قرار داد،
برای تحقق
مطالبات
سیاسی و معیشتی
خود با
استفاده از هر
فرصت و روزنهای
به رژیم
سرمایهداری
اسلامی تعرض کرده
و همین روحیه مقاومت
و ایستادگیست
که حاکمیت
سیاه جمهوری
اسلامی را به
وحشت و
سراسیمگی
واداشته و وی
را به شدت از
آینده خود
بیمناک کرده
است. دستگیریهای
خودسرانه و سرکوب
فعالین و
رهبران
اتحادیههای
کارگری به شدت
ادامه دارد و علیرغم
این اما
کارگران
ایران هرگز از
پای ننشستهاند
و مبارزه علیه
خصوصیسازی،
اخراج دستهجمعی
و برای دریافت
حقوق معوقه و
اضافه دستمزد
و برای تشکیل
سندیکای
مستقل و حذف
طرح هدفمند
کردن یارانهها
دامنه
وسیعتری یافته
است. اعتصابات
شجاعانه
کارگران
ایران در بسیاری
از کارخانههای
کشور نظیر
ایرانخودرو،
پتروشیمی، مخابرات
و دهها
کارخانه
دیگر، همه
نشان از این
است که جمهوری
اسلامی
علیرغم سرکوبگریها
و توطئه علیه
کارگران موفق
نگشته به
اهداف شوم خود
و ساکت کردن
صدای اعتراض
کارگران دست
یابد.
فرخنده
باد اول ماه
مه!
زنده
باد انقلاب
خلقهای عرب
علیه ارتجاع و
امپریالیسم!
سرنگون
باد رژیم
سرمایهداری
جمهوری
اسلامی!
زنده
باد
سوسیالیسم
این پرچم نجات
بشریت!
حزب
کارایران (توفان)
اردیبهشت
۱۳۹۰