بهرام رحمانی:

bahram.rehmani@gmail.com

در کردستان چه میگذرد؟!

اعزام یگانهای رزمی وابسته به قرارگاه «حمزه» سپاه پاسدارن و واحدهای ارتش و غیره به نوار مرزی همچنان ادامه دارد. بر اساس گزارشات حکومت اسلامی، در حال انتقال یگانهای زرهی از کرمانشاه به مناطق شمال کردستان است. واحدهای تانک و توپخانه سنگین در نقاطی در حد فاصل شهرهای پیرانشهر و سردشت و اشنویه مستقر شدهاند و پیادهنظام سپاه به کمک عوامل انصار اسلام و با پشتیبانی توپخانه از مرز عبور کرده و وارد خاک کردستان عراق شدهاند. در نتیجه این حملات مردم زیادی بر شمار آوارگان تاکنونی افزوده شده است. در دامنههای کوهستان قندیل واقع در منطقه پشدر در کردستان عراق، درگیریهایی بین چریکهای «حيات آزاد کردستان - پژاک» و واحدهای حکومت اسلامی در جریان است.

اعزام اینهمه نیرو با سلاحهای سنگین و سبک، توپ و تانک به مرزهای کردستان و حتی بمباران روستاهای مرزی کردستان عراق، ظاهرا به بهانه سرکوب چریکهای سازمان پژاک است. اما همه شواهد نشان میدهند که حکومت اسلامی، طرح و نقشه بزرگی را در این لشکرکشی دنبال میکند.

این اولین بار نیست که حکومت جهل و جنایت و ترور اسلامی، به مرزهای کردستان ایران و عراق یورش میبرد در سالهای گذشته نیز بارها نیروهای حکومت اسلامی به درون خاک کردستان عراق به بهانه مبارزه با سازمانهای اپوزیسیون کرد مستقر در کردستان عراق، نفوذ کرده و حتی روستاهای مرزی کردستان عراق را هم بمباران کردهاند. اما این بار به نظر میرسد که هم این تهاجمات نسبت به گذشته طولانی بوده و هم جا به جایی نیروها و ادوات نظامی نسبت به گذشته وسیعتر است. نتیجه این تهاجمات وحشیانه و غیرانسانی نیروهای سرکوبگر حکومت اسلامی به مرزهای کردستان، همواره مردم محروم و زحمتکش این منطقه را آواره و خانهخراب کرده است.

مسعود بارزانی، رییس حکومت اقلیم کردستان عراق، در بیانیهای که روز یکشنبه ۱۲ تیرماه ۱۳۹۰ انتشار داده، هدف قرار دادن غیرنظامیان توسط توپخانههای حکومت اسلامی را محکوم کرد. رییس حکومت کردستان عراق، در بیانیه خود با اشاره به این که دلیلی برای بمباران پراکنده مناطق مرزی از سوی حکومت اسلامی ایران وجود ندارد، گفته است: «باید برای حل مشکلات از طریق گفتگو و نه از طریق ایجاد رعب و وحشت اقدام نمود و همگی به این مساله اعتقاد داشته باشیم که با بمباران و خشونت نمیتوان به نتیجهای دست یافت.»

در بیانیه بارزانی، همچنین آمده است بر اثر این حملات خسارات زیادی به کشاورزان، دامداران و ساکنان مرزی کردستان عراق وارد آمده و شمار زیادی مجبور به ترک محل زندگی خود شده اند.

طی روزهای گذشته رسانههای کردستان عراق از حملات توپخانههای حکومت اسلامی در مناطق مرزی حاجی عمران و مناطق کوهستانی قنديل خبر دادهاند. در این حملات روستاهای بردونه، کانیه رهش، نیرگان، بناری کودو، سهروی کانی سپی و بهرد قلشتان هدف قرار گرفتهاند. بر اساس اين گزارشها تعدادی از شهروندان این مناطق ناچار به ترک محل سکونت خود شده و شمار چشمگيری از دامهای آنان در اين حملات کشته شدند.

هوشيار زيباری، وزير امور خارجه عراق، روز چهارشنبه ۲۷ یولی ۲۰۱۱، خواستار توقف حملات ايران به مناطق مرزی کردنشين عراق شد و گفت اين اقدام ايران به روابط دو کشور لطمه وارد میکند. به گزارش خبرگزاری فرانسه، هوشيار زيباری که با خبرنگاران صحبت می کرد، گفت: «ما بار ديگر از حکومت ايران میخواهيم به گلولهباران پايان دهد، چرا که اين برای روابط ايران و عراق سازنده نيست و به اين روابط لطمه وارد میکند.» هوشيار زيباری، همچنين گفته است: «طی پنج سال گذشته گلولهبارانها به صورت متناوب وجود داشته است، اما اين بار زمان بمبارانها طولانیتر شده است.» به گفته وزير امور خارجه عراق، اين گلولهبارانها بیهدف بوده به مزارع و مناطق روستايی آسيب وارد میکند.

رامین میهمانپرست، سخنگوی وزارت امور خارجه و رییس كمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی نیز گفته بود با گروههایی که «بیثباتی و ناامنی» را در مرزها دامن میزنند باید «قاطعانه برخورد» کرد. حکومت اسلامی ایران، از دوازده روز پيش عمليات خود عليه پايگاههای سازمان «پژاک» در خاک کردستان عراق را آغاز کرده که بنا بر گزارشها، تاکنون در این حملات تعدادی پاسدار از جمله يکی از فرماندهان سپاه در جريان اين حملات کشته شدهاند.

رسانههای دولتی ايران نیز روز چهارشنبه به نقل از سپاه پاسداران اعلام کردند در دور تازه حملات ايران به پايگاههای پژاک در خاک عراق، دستکم ۵۰ نفر از اعضای اين گروه را کشتهاند. به گزارش خبرگزاری فارس، يکی از مقامات ارشد سپاه پاسداران گفته است، تا زمانی که نيروهای دولت مرکزی عراق و اقليم کردستان در مرز مشترک ميان ايران و عراق مستقر نشوند، حملات به مواضع پژاک ادامه خواهد داشت.

اما ژنرال جبار یاور، سخنگوی نیروهای نظامی امنیتی حکومت منطقهای کردستان عراق، در مصاحبه با "روز" در مورد تازهترین اظهارات مقامات نظامی حکومت اسلامی، پیرامون بحران مرزی گفته است: «نیروهای حکومت مرکزی و حکومت اقلیم کردستان در تمامی این سالها در مرزهای مشترک مستقر بوده و مراکز نظامی مرزبانی نیز بدون استثنا در تمامی مرزهای این منطقه حضور فعال داشتهاند.»

از سوی ديگر، شيرازد کمانکار، سخنگوی پژاک به خبرگزاری فرانسه گفته است: دور تازه درگيریها بامداد روز چهارشنبه آغاز شده است و نيروهای پژاک به مقابله با حمله تازه ايران پرداخته و مانع پيشروی نیروهای ايران شدهاند.

بعد از گذشت ۱۲ روز از تهاجم وحشیانه نیروهای آدمکش حکومت اسلامی، هنوز آمار دقیقی از کشته و زخمی شدن نظامیان و غیرنظامیان این درگیریها در دست نیست. با این حال خبرگزاریهای حکومتی ادعا کردهاند که ۱۵۰ عضو پژاک در درگیریهای اخیر کشته و یا زخمی شدهاند.

پژاک هم طی بیانیهای در مورد آخرین آمار تلفات درگیریهای اخیر نوشته است که «در نتیجه ۱۸ مورد حمله زمینی نیروهای سپاه پاسداران با همکاری نیروهای نظامی محلی، دستکم ۲۵۵ نفر از نیروهای نظامی جمهوری اسلامی را کشته است.» پژاک گفته است: «تاکنون ۸ چریک کشته و چهار تن دیگر زخمی شدهاند.»

کميته بينالمللی صليب سرخ در بيانيهای اعلام کرده بود که ۱۷۵ خانوادهای که ناچار به ترک محل زندگی خود شدهاند، اکنون با اتکا به سرپناههای موقت، چادر يا در خانههای بستگان يا آشنایان خود به سر میبرند و تنها تعداد کمی از آنها قادر به تامين مسکن اوليه برای اقامت خود هستند.

مقامات کردستان عراق، از جمله سخنگوی نیروهای نظامی امنیتی این منطقه، شمار خانوادههای آسیبدیده در این جنگ را بیش از ۷۰۰ خانواده اعلام کردهاند. صلیب سرخ جهانی گفته به آسیبدیدگان این حملات کمکهای انساندوستانه ارسال کرده است. گفتههای این مقام عالی رتبه نظامی عراقی، پاسخی است به اظهارات یک مقام ارشد نظامی در قرارگاه حمزه سیدالشهدا سپاه پاسداران که ادامه انجام عملیات نظامی حکومت اسلامی در داخل خاک کردستان عراق را مشروط به استقرار نیروهای نظامی دولت مرکزی عراق و اقلیم کردستان «در نوار مرزی شمال عراق و ایران» کرده است.

از طرف دیگر، به گفته مقصود اسلامئیل، رییس بیمارستان سوران در اربیل، تعدادی روستایی نیز طی عملیات بمباران حکومت اسلامی در روستای منطقه سیدکان در ۱۰۰ کیلومتری شمال شرقی اربیل زخمی شدند.

از طرف دیگر، سازمان بینالمللی مهاجران نیز روز یکشنبه گذشته، اعلام کرد که کمکهایی را میان این آوارگان توزیع کرده است: تختخواب، کیتهای تصفیه آب و دیگر امکانات ابتدایی. این سازمان، در بیانیه خود نوشته است: «درگیریهای فعلی باعث آواره شدن صدها خانواده شده که مجبور شدهاند پس از بمباران روستاهایشان، خانههای خود را ترک کنند و در اردوگاهی چندین کیومتر دورتر مستقر شوند. یک فرد روستایی زخمی شده و به چندین خانه و هم چنین یک مدرسه آسیب جدی وارد شده است.»

تارنمای وزارت خارجه عراق خبر داد هوشيار زيباری روز چهارشنبه ۲۹ تير ماه، طی يک تماس تلفنی از علیاکبر صالحی همتای ايرانی خود خواسته است حملات توپخانهای به مناطق مرزی کردستان را متوقف کنند.

حيدر مصلحی، وزير اطلاعات ايران نيز ادعا کرده است: «سپاه پاسداران ضربههای سخت و پی در پی در منطقه غرب کشور به گروهک تروريستی پژاک وارد کرده و اين گروهک از جانب غرب حمايت میشود و کشوری که مسئول پژاک در آنجا ساکن است بايد پاسخگو باشد.»

روز يکشنبه دوم تير ماه ۲۰۰ نماينده مجلس با صدور بيانيهای مسئول کشته شدن جمعی از پاسداران را آمريکا و اسرائيل دانستند و خواستار دستگيری و مجازات عاملان آن شدند.

در همين حال، نادر قاضی پور، نماينده اروميه گفت: «ضعف ملموس وزارت خارجه مرز را تحت تاثير قرار داده است که نمونهاش شهادت هشت تن از نيروهای مخلص سپاه پاسداران در هفته گذشته است.»

باید تاکید کنیم که فرماندهان نظامی، چون سران و مقامات حکومت اسلامی، دروغهای بزرگ تحویل جامعه میدهند تا شاید جامعه دستکم بخشی از آن را باور کند. بنابراین، خبررسانی رسانههای حکومت اسلامی یکطرفه و جانبدار فعالیت میکنند و اعتمادی به اخبار و گزارشهای آنها وجود ندارد.

لازم به تاکید است که کردستان عراق، همواره مورد توجه حکومتهای مختلف حاکم بر عراق و همچنین کشورهای منطقهای چون ایران، ترکیه، سوریه و نیز دولتهای اروپا و آمریکا، بوده است. این توجه به خاطر موقعیتی است که این منطقه از عراق، برای این بازیگران منطقهای و جهانی ایجاد کرده است.

در حال حاضر حدود ۱۰ درصد ذخایر نفتی جهان و ۲،۲ درصد ذخایر گاز جهان در عراق قرار دارد. از این مقدار، حوزههای نفتی واقع در مناطق کردنشین حدود ۵۰ درصد کل تولید نفت عراق را به خود اختصاص دادهاند. به علاوه بیش از نیمی از منابع شناختهشده گاز عراق نیز در مناطق کردنشین قرار دارد. به عبارتی دیگر میتوان گفت که حدود نیمی از ذخایر نفت و گاز عراق در کردستان عراق واقع شده است در حالیکه کردستان عراق، حدود ۱۷ درصد مساحت این کشور را شامل میشود، جایگاه استراتژیک این منطقه را در عراق و منطقه خاورمیانه به وضوح نشان میدهد.

بنابراین، کردستان عراق، در موقعیتی کم و بیش میانی نسبت به مناطق کردنشین دیگر کشورها از جمله ترکیه و ایران و سوریه دارد. این بخش از کردستان سرزمینی است غنی و کوهستانی که از سلسله کوههای زاگرس در کردستان ایران به سوی کوهستانهای ترکیه کشیده شده است. کردستان عراق دارای دشتهای حاصلخیز است.

کردستان عراق، در نقطهای واقع شده است که با منافع سیاسی و اقتصادی بسیاری از کشورها مرتبط است. ترانزیت کالا، خط لوله نفت، منطقه کشاورزی و دادوستدهای اقتصادی که از شرق به غرب یا شمال به جنوب انجام میشود عمدتا از این منطقه عبور میکنند. تمام راههای ارتباطی زمینی و هوایی که عراق را به ترکیه و از طریق آن به اروپا وصل میکند از مناطق کردنشین عراق میگذرد. همچنین در زمینه صادرات نفت بخشهای شمال کشور به سمت بازارهای مصرف اروپایی در دریای سیاه و دریای مدیترانه، قسمت اعظم لولههای انتقال نفت از منطقه کردستان عراق عبور میکند.

کردستان ایران، عموما به لحاظ سیاسی و اجتماعی یکی از حساسترین استانهای ایران است. بخش عظیمی از مردم آزادیخواه و برابریطلب و رادیکال کردستان که حامی رهنمودها و سیاستهای «کومهله» بودند، از همان آغاز برپایی حکومت اسلامی، به خواستهای آزادیخواهانه خود تاکید کردند و زیر بار سیاستها و اهداف و ایدئولوژی ارتجاعی حکومت اسلامی نرفتند. به همین دلیل حکومت اسلامی، در این ۳۳ سال حکومت خونین خود کردستان را میلتاریزه کرده است، اما با این وجود هنوز هم نتوانسته کمترین جایگاه سیاسی و اجتماعی در نزد مردم این دیار داشته باشد.

حکومت اسلامی، علاوه بر سرکوبهای مداوم در کردستان، این استان را در محاصره اقتصادی نیز قرار داده و کمترین سرمایهگذاری در این منطقه نکرده است. از این رو، فقر و بیکاری در این منطقه غوغا میکند و به معنای واقعی کمرشکن است. حتی چند سال پیش یکی از استاندارهای کردستان آشکارا گفته بود که بلایی بر سر جوانان کردستان خواهد آورد که زمینگیر شوند و قدرت و توانایی هیچ کاری نداشته باشند. در این راستا نیروهای سرکوبگر حکومت اسلامی به ویژه سپاه و وزارت اطلاعات و سربازان گمنام اما زمان، آشکارا مواد مخدر را با قیمت نازلی در کردستان توزیع میکنند تا از این طریق جوانان را معتاد و به گفته استاندار «زمینگیر» کنند.

اکنون مدتی است که در این منطقه درگیریها و بمبگذاریها و ترورها، به گوش میرسد بسیار مشکوک به نظر میرسند. زیرا بسیاری از مردم کردستان بر این باورند که خود حکومت اسلامی فضای رعب و وحشت در کردستان میآفریند تا از این طریق اعزام هر چه بیشتر نیروهای سرکوبگر خود به کردستان را موجه جلو دهد. از این رو، عوامل حکومت اسلامی عالم بمبگذاریها و ترورها میدانند.

روشن است حکومت جهل و جنایت اسلامی، سیاستهای ترور و وحشت، جنگ و خونریزی و سرکوب خود علیه مردم تحت ستم کشور، به ویژه مردم کردستان، همچنان ادامه میدهد. این سیاستی است که از ابتدای روی کار آمدن این حکومت در ترکمن صحرا، خوزستان، کردستان، سیستان و بلوچستان و با اعدامهای دستهجمعی توسط خلخالی و کشتارهای آخوند دیوانه ملاحسنی امام جمعه ارومیه در پیش گرفته است، فراموششدنی نیستند.

مسلما، سران و مقامات حکومت اسلامی و فرماندهان نظامی آن، بهتر از هر كس دیگری میدانند كه مساله كرد راه حل نظامی ندارد و تجربه ۳۳ سال جنگ و قتل و غارت حکومت اسلامی در منطقه، به سادگی همین مساله را اثبات میکند. اگر کردستان راه حل نظامی داشت شاید تاکنون حکومت اسلامی به اهداف خود رسیده بود. پایان دادن به حالت فوقالعاده نظامی در کردستان، به رسیمت شناختن آزادی بیان و تشکل، آزادی همه زندانیان سیاسی در کردستان و همه نقاط ایران، به رسمیت شناختن حق تعیین سرنوشت مردم کردستان و… تنها گامهای نخستین در حل مساله مردم حقطلب و تحتستم کردستان محسوب میشوند.

به این ترتیب حکومت اسلامی، به بهانه مقابله با «پژاك» و با راه انداختن جنگ و خونریزی در این منطقه حساس کشور، اهداف بزرگ و چند گانهای را دنبال کند. در اینجا به چند نمونه از این اهداف احتمالی حکومت اسلامی اشاره میکنیم:

۱- جلوگیری از رشد و گسترش و مبارزه تشکلهای موجود کارگران، زنان، جوانان، دانشجویان و مردم آزاده؛

۲- منحرف کردن افکار عمومی جامعه ایران از واقعیتهای فلاکتبار اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ایران؛

۳- جلب توجه گرایشات شوینیستی و تحریک احساسات ناسیونالیستها، با راه انداختن تبلیغات پوچ و غیرواقعی چون «تجزیهطلبان کرد» و «به خطر افتادن تمامیت ارضی کشور»؛

۴- جلب کردن توجه دولت ترکیه به مساله کرد و تشدید همکاریهای مرزی به ویژه در کوههای قندیل؛ آن هم در شرایطی که دولت ترکیه سخن سرگرم تقویت اپوزیسیون راست حکومت سوریه است و در این مورد حکومت ترکیه و ایران بر سر حکومت سوریه اختلافات شدید دارند برجسته کردن مساله کرد میتواند تا حدودی فشار بر روی حکومت سوریه را کم کند؛

۵- بعید نیست که برخی از سران، فرماندهان و تئوریسینهای حکومت اسلامی، این فکر را داشته باشند که با راه انداختن یک جنگ دیگر، هر چه محدودتر هم باشد برای حل بحرانهایشان موثر است. به یاد داریم هنگامی که جنگ ایران و عراق شروع شد خمینی، بنیانگذار حکومت جهل و جنایت اسلامی، این جنگ را یک نعمت الهی نامید. چرا که در پرتو فضای جنگی، هر چه وحشیانهتر اعتراضات کارگران، زنان، دانشجویان، روشنفکران و هنرمندان را سرکوب کردند و بدون توجه به نیازهای جامعه و با توجیه کردن فضای جنگی، هم حکومتشان را یکدست کردند و هم گرایشات ناسیونالیسم ایرانی را پشت سر خود بسیج نمودند. احتمالا این فکر هماکنون نیز برای برخی از سران حکومت اسلامی، به عنوان یک تجربه مطرح است. اما اگر چنین سیاستی واقعیت داشته باشد حکومت اسلامی، آشکارا دست به خودکشی میزند. زیرا نه جامعه کنونی ایران جامعه سال ۵۹ است و نه حکومت اسلامی در سطح بینالمللی، حامیان آن سالها امروز با خود دارد؛

۶- مساله ششم و آخر این که منطقا گسیل این همه نیرو به کردستان، صرفا نمیتواند به سرکوب پژاک محدود بماند. از این رو، احتمالا سران حکومت اسلامی، طرح حمله به هدفهای دیگری چون حمله به پایگاههای سازمانهای دیگر کرد ایرانی مستقر در کردستان عراق را هم ریخته باشند. بر این اساس روشن است که اپوزیسیون کرد ایرانی در کردستان عراق، آمادگی لازم برای جلوگیری از هرگونه حمله احتمالی نیروهای سرکوبگر حکومت اسلامی به پایگاه های خود را داشته باشند.

به نظرم فاکتورهای بالا احتمالات و اجزای مهم اهداف جنایتکارانه سران و مقامات و فرماندهان حکومت اسلامی هستند که این همه نیروهای سرکوبگر خود را با سلاحهای سبک و سنگین عازم کردستان کردهاند.

یک مساله مهم دیگر در رابطه با کردستان، در شرایط کنونی این است که نباید بهانهای به نیروهای سرکوبگر حکومت اسلامی داد. زمینهسازی برای فضای جنگی و رعب و وحشت در کردستان، از سوی هر کس و هر جریانی راه انداخته شود بیتردید عامل اصلی آن جز حکومت جهل و جنایت اسلامی کس دیگری نیست و محکوم است.

در شرایط موجود و در حالی که هنوز نیروهای اجتماعی ایران فاقد تشکلهای سراسری خود هستند، راه انداختن مبارزه مسلحانه، عموما به ضرر فعالیتهای دمکراتیک و مردمی به ویژه در کردستان است. اگر هم قرار باشد روزی مبارزه مسلحانه توسط سازمانهای جدی و مردمی کردستان آغاز شود این مبارزه نه در خود، بلکه باید در خدمت تشکلیابی و مبارزه متحد و متشکل و آگاهانه مردمی قرار گیرد. بنابراین، در حال حاضر، هرگونه مبارزه مسلحانه و بدون افق و چشمانداز و صرفا برای مطرح کردن گروه و سازمان خود، نه تنها هیچ نفعی به مردم ستم دیده کردستان نمیرساند، بلکه به ضررشان نیز تمام میشود.

مردم آزاده کردستان، در این ۳۳ سال حاکمیت جمهوری اسلامی، با مبارزه پیگیر خود، عملا نشان دادهاند که بدون حضور در مبارزه سراسری و اتحاد کارگران و مردم تحت ستم کردستان با کارگران و مردم محروم سراسر ایران در جهت سرنگونی کلیت حکومت اسلامی، به آزادی و برابری واقعی نخواهند رسید. به عبارت دیگر، غرق شدن در مبارزه محلی، کمکی به مبارزه سراسری در جهت سرنگونی کلیت حکومت اسلامی نمیکند و عمونا به نفع سیاستهای ناسیونالیسم محلی و گرایشات راست تمام میشود. تنها با سرنگونی حکومت اسلامی است که کلیه شهروندان ساکن ایران، بدون توجه به ملیت، جنسیت، مذهب و باورهای متفاوتشان در اتحاد و همبستگی حکومت دلخواه خود را به وجود خواهند آورد و جامعه نوینی خواهند ساخت که در آن جامعه، همه شهروندان کشور از حقوق یکسان و برابری برخوردار باشند و هیچ زبانی و ملیتی بر دیگر برتری نداشته و همه در کنار هم جامعه آزاد و برابر و عادلانهای را خواهند ساخت!

یک نقطه مهم در رابطه با لشکرشکی حکومت اسلامی به کردستان و بمباران روستاهای مرزی کردستان عراق، این است که حکومت مرکزی عراق و حکومت منطقهای کردستان عراق، تاکنون در برابر این تهاجمات وحشیانه حکومت اسلامی، سیاستهای پاسیوی در پیش گرفتهاند و به محکوم کردن خشک و خالی آن بسنده کردهاند. از اینرو، ضروریست که مردم کردستان عراق، در همبستگی با مبارزات بر حق و عادلانه مردم کردستان ایران، تظاهراتها و راهپیماییهایی را در شهرهای کردستان عراق با خواست قطع بمبارانهای مرزی، جنایات حکومت اسلامی را محکوم کنند.

مردم کردستان عراق و ایران و ترکیه و سوریه، همواره در مبارزه بر علیه ظلم و ستم و سرکوب حکومتهای مرکزی در کنار هم بودهاند، بدون شک اینبار نیز مردم کردستان عراق این تهاجم وحشیانه حکومت اسلامی ایران را به شدت محکوم میکنند و در کنار نیروهای مخالف حکومت اسلامی ایران، قرار دارند.

در چنین شرایطی حکومت اسلامی، سخت در اشتباه است که با توپباران مناطق مرزی کردستان عراق، قطع آب رودخانه الوند و غیره مردم این منطقه را علیه سازمانها و احزاب اپوزیسیون کرد ایرانی مستقر در کردستان عراق، تحریک کند. برخلاف تصورات خام سران حکومت اسلامی، هم اکنون مردم کردستان عراق، نفرت و بیزاریشان از حکومت اسلامی و عملیات نظامی و تروریستی آن در منطقه نسبت به گذشته به مراتب شدیدتر و بیشتر شده است.

حکومت اسلامی ایران که در داخل کشور با بحرانهای عمیق و گسترده اقتصادی، سیاسی و اجتماعی روبروست؛ در سطح بینالمللی نیز در انزوای شدید به سر میبرد؛ در درون حکومتشان نیز دچار تفرقه و رقابت هستند همه اینها و به ویژه موج مبارزات انقلابی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا و سوریه، خواب را از چشمان سران و مقامات حکومت ربوده است، با حمله به کردستان و قدرتنماییهای نظامی، نه تنها از بحرانهای حکومتشان کاسته نمیشود، بلکه برعکس هر چه بیشتر به قعر باتلاق بحرانهایش فرو می رود.

جمعه هفتم مرداد ۱۳۹۰ - بیست و نهم یولی ۲۰۱۱