ا.
م. شیری:
http://eb1384.wordpress.com/2012/02/02/
«این
هنوز از نتایج
سحر است...»
۱۲
بهمن ۱۳۹۰
زمانیکه
درسال ۱۹۹۱
میلادی،
اتحاد جماهیر
سوسیالیستی
شوروی، یکی از
دو قدرت
سیاسی، اقتصادی،
علمی،
صنعتی،... و
نظامی جهان
تشییع جنازه
شد، بسیاری از
چپنمایان و
وازدگان چپ،
علیرغم
اعترافات
صریح گماشتگان
و فراشان
امپریالیسم
جهانی به قتل سوسیالیسم،
تمام مساعی
خود را صرف آن
کردند تا ثابت
کنند، که نه
خیر،
سوسیالیسم
تخریب نشد،
بلکه، به این
و یا آن سبب،
خودبهخود
«فروپاشید»!
امروز
۱۲ بهمن ماه
۱۳۹۰، ۲۰ سال
پس از حکمرانی
مطلق سرمایه
مالی (دلار)-
میلیتاریستی
بر جهان،
امپریالیسم
خبری گزارش میدهد:
ــ در
جریان یک بازی
فوتبال در
پورت سعید
مصر، ۷۳ نفر
کشته و بیش از
۱۰۰۰ نفر زخمی
شدند...
ــ
انفجارها و
درگیریهای
مسلحانه در
طرابلس،
پایتخت لیبی،
ادامه دارد...
ــ در
جریان
درگیریهای
سوریه، ۱۵
ارتشی سوریه به
دست مخالفان
مسلح کشته شده
و در شهر حمص «۸
غیرنظامی، از
جمله ۱ کودک»
بدست نیروهای
دولتی کشته
شدند.
ــ هواپیماهای
بیخلبان
آمریکا مناطق
شمال غرب
پاکستان را
بمباران
کردند...
ــ در
والاستریت
ارزش سهام
نازداک و
داوجونز به
ترتیب ۶۶ صدم
درصد و ۱ و ۲۲
صدم درصد
افزایش یافت...
ــ در
جمهوری چچن
روسیه از تار
موی مقدس حضرت
محمد که با
هواپیما ویژه
از ازبکستان
حمل شد، رونمایی
شد...
ــ و ...
عراق
هم با
انفجارات
تروریستی و
کشتارهای روزمره،
یک نماد کامل
از صدور
دمکراسی و یک
داستان بینیاز
از شرح است.
اینها
در حالی اتفاق
میافتند که
در اثر گسترش
ابعاد بحران
همهجانبه
سرمایهداری،
اعتراضات به
نظام سرمایهداری
سراسر اروپا و
آمریکا را
فراگرفته و در
چنین شرایطی،
روشن است که
امپریالیسم
جهانی در غیاب
سوسیالیسم و
حضور بیرنگ و
کمتأثیر
نیروهای
مترقی، به ویژه
احزاب
کمونیستی و
کارگری، تحمیل
جنگهای
استعماری و
هرج و مرج
هدایتشونده،
ترویج خشونت و
بیرحمی،
سنگدلی و تنفر
به همنوع،
خرافات و
موهومات در
جامعه بشری را
به عنوان
یگانه راه
ادامه حیات
خود برگزیده و
این آخری
(رواج خرافات
و موهومات)،
در واقعیت
خود، دهشتناکترین
خطری است که
تمام تمدن و
ارزشهای بشری
و شاید هستی
در روی کره
زمین را تهدید
میکند.
در
زیر، پیوند «رونمایی
از تار موی
حضرت محمد با
حضور مقامات رسمی»* را برای
تأمل و تفکر به
صاحبان خرد و
اندیشه معرفی
میکنم.
ببینند و خود
به داوری
بنشینند. اگر
این حادثه در «ایران
اسلامی»
اتفاق می
افتاد، به هیچوجه
حیرتانگیز و
تعجبآور
نبود. چرا که
در سایه
حاکمیت
تئوکراتیک، سالانه
دهها و بعضاًَ
صدها معجزه و
امامزاده جدید
در کشور «کشف و
ثبت» میشود. دردآور
این است که در
پی دفن
سوسیالیسم،
خلقهایی را که
با کار و
مبارزه
قهرمانانه
خود، در عرض
در حدود ۲۰
سال، در وسیعترین
کشور جهان، در
یک کشور نیمهفئودالی-
نیمهسرمایهداری
ویرانشده از
جنگ جهانی اول
و جنگهای
داخلی، عدالت
اجتماعی
(سوسیالیسم)
را برای اولین
بار در تاریخ
بشر برقرار
نموده، به
تسخیر فضای
کیهانی نائل
شدند، با چه
معجونی تغذیه
میکنند.
اینها
و بالاخص این
آخری، هنوز از
نتایج
دمکراسی
کذایی سرمایهداری
غایب در جامعه
شوروی است.
«باشیم تا صبح
دولت مان
بدمد»!
*- پیوند
رونمایی از
تار موی حضرت
محمد در صفحه
۱ آلبوم با
همین عنوان: