به نقل از:
پيام فدايي،
ارگان
چريکهای
فدايي خلق
ايران
ولادیمیر
ایلیچ لنین
یک سیستم
"علمی" عرق
ریختن!
ترجمه
عبداله باوی
از
متن سوئدی Ett ”vetenskapligt” system för utsvettning
اکنون
موضوع مورد
بحث در اروپا
و تا حدی در روسیه،
سیستم مهندس
فردریک تیلور
(۱) آمریکائی
است. برای
زمان نه چندان
دوری آقای سمیونوف
در "انستیتوی
مهندسی راه
آهن" در سنتپیترزبورگ
درباره این
مطلب مطالعه
کرده بود.
آقای تیلور
سیستم خود را
"علمی" تعریف
کرده است و
کتابش در
سراسر اروپا
ترجمه و منتشر
شده است.
این
"سیستم علمی"
چیست؟ هدف این
سیستم این است
که در روز
کاری، در
مقایسه با
سابق، سه برابر
بیشتر از
کارگر کار
کشیده شود. یعنی
که پرکارترین
و ماهرترین
کارگران به
کار گرفته
شده، و با یک ساعت
مخصوص مقدار
زمان مصرف شده
برای هر عمل و
هر حرکتی به
ثانیه و صدم
ثانیه ثبت شده
و سپس آن شیوههایی
که بیشترین
فایده و
کمترین خرج را
داشته و
توسط بهترین
کارگران
انجام شده
نگاشته و فیلمبرداری
گردد و غیره.
نتیجه
آن در همان نه
یا ده ساعت
سابق، سه
برابر بیشتر
کارگر را به کار
کشیده،
بیرحمانه
شیره جان او
را بکشند و سه
برابر سری تر
از سابق هر
قطره قوای
دماغی و انرژی
این برده مزدی
را بمکند، و
اگر او جوان
بمیرد؟ جای نگرانی
نیست، در پشت
در کارخانه
کارگران دیگری
در انتظار
هستند.
در
یک جامعه
سرمایه داری،
پیشرفتهای
علمی و فنی به
معنی پیشرفت
در هنر عرق
ریختن نیز هست.
در
زیر یک نمونه
از کتاب تیلور
آورده میشود.
در
یک رابطهای
برای مقایسه
شیوه قدیم با
سیستم جدید،
در مورد حمل
چدن با گاریهای
دستی و کارهای
بعدی بر روی
آن، تیلور
چنین مینویسد:
قدیم جدید
تعداد
کارگران در
عمل بارگیری ۵۰۰ ۱۴۰
مقدار
متوسط تن حمل
شده توسط کارگر
( یک
تن مساوی با ۶۱
پود) ۱۶ ۵۹
متوسط
سود در ازاء
هر کارگر (به
روبل) ۳۰.۲ ۷۵.۳
مخارج
صاحب کارخانه
در ازاء هر تن
چدن
بارگیری شده
(به کوپک) ۴.۱۴ ۴.۶
سرمایهدار
مخارج خود را
به نصف و یا
کمتر تقلیل میدهد
و سودش اضافه
میشود و
سرمست نمیداند
چگونه از
تیلور
قدردانی کند.
کارگران
در ابتدا
اضافه حقوق میگیرند
ولی در مقابل
صدها کارگر
اخراج میشوند.
آنهایی
که باقی میمانند،
چهار برابر
کوشیده و
فرسوده میشوند،
و وقتی توانی
برای آنها
نماند با لگد
اخراج میشوند،
سپس تنها
کارگران جوان
و نیرومند
استخدام میشوند.
این
عرقی است که
دقیقا طبق همه
قواعد علمی
ریخته میشود.
زیرنویس:
۱. Frederick Taylor