اعدام ،

نشانه ضعف و استیصال

 رژیم جمهوری اسلامی!

رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی سحرگاه امروز (یکشنبه ۱۹ اردیبهشت) ۵ زندانی سیاسی را در زندان اوین اعدام نمود. بر اساس گزارش روابط عمومی دادسرای عمومی و انقلاب تهران اعدامشدگان فرزاد كمانگر فرزند باقی، علی حیدریان فرزند احد، فرهاد وكیلی فرزند محمدسعید، شیرین علمهولی فرزند خدر، مهدی اسلامیان فرزند محمد  نام داشتند که امروز در شکنجهگاه اوین به دار آویخته شدند. جمهوری اسلامی برای توجیه این جنایت بیشرمانه با توسل به پروندهسازیهای آشکار مدعی شده که نامبردگان در تهران، کرمانشاه و شیراز در "عملیات تروریستی از جمله بمبگذاری در مراكز دولتی" دست داشته و  به "گروهكهای ضدانقلاب" وابسته بودند. اما، اینها اتهامات دروغینی هستند و گردانندگان جمهوری اسلامی خود بهتر از هر کس دیگر میدانند که تنها از روی استیصال در مقابل رشد مبارزات ظفرنمون تودههای بهپاخاسته ایران است که چنین جنایتی را مرتکب شدهاند تا شاید از این طریق بتوانند در دل مردم ترس ایجاد نموده و از رشد مبارزات آنان جلوگیری نمایند.

واقعیت این است که جمهوری اسلامی که خود را با موج بزرگی از مبارزات تودههای بهجانآمده مواجه دیده و بر این امر آگاه است که این موج سر ایستادن ندارد، در تلاش است با شکنجه و تجاوز در زندانها و اعدام و نمایش وحشیگریهای خود در سطح جامعه به جو  رعب و وحشت در جامعه هر چه بیشتر دامن زده و از این طریق سدی در مقابل رشد مبارزات تودهها ایجاد نماید. اما، برعکس تصور سرکوبگران حاکم  این شکنجهها و تجاوزها در زندانها و این نمایش سبوعانه رقص انسانها بر چوبه دار هرگز نمیتواند در عزم مردم ما در مبارزه تا نابودی جمهوری اسلامی خللی وارد سازد.

فرزاد کمانگر، یکی از زندانیان سیاسی که  امروز به دست جنایتکاران حاکم به دار آویخته شد، معلمی بود که در نامهای که قبلاً به معلمان کشور نوشته بود تاکید کرده بود: "نمیتوانم تصور کنم در سرزمین "صمد"، "خانعلی" و "عزتی" معلم باشیم و همراه ارس جاودانه نگردیم. نمیتوانم تجسم کنم که نظارهگر رنج و فقر مردمان این سرزمین باشیم و دل به رود و دریا نسپاریم و طغیان نکنیم؟" بله، فقر و بدبختی، ستم و استثمار و فجایع گوناگون ناشی از سیستم سرمایهداری حاکم بر ایران چنان خشم و نفرتی در دل تودههای ما نسبت به آن سیستم و رژیم حامی آن به وجود آورده که آنها برای از بین بردن وضع ظالمانه و نکبتبار موجود، به طغیان برمیخیزند. همچنان که اعدامهای جنایتکارانه اخیر نیز طغیانهای بیشتری را دامن زده و خنجرهای انتقام را تیزتر خواهد ساخت. بیهوده نیست که با توجه به کُرد بودن بعضی از اعدامشدگان اخیر و از جمله فرزاد کمانگر، آزادیخواهی که از چند سال پیش در زندان به سر میبرد، مقامات جمهوری اسلامی همزمان با ارتکاب به جنایت اخیر، نیروهای سرکوب خود را به منطقه کامیاران گسیل کرده و به این ترتیب وحشت خویش را از سر ریز شدن خشم تودههای تحتستم کردستان به نمایش گذارده است.

ضعف و استیصال جمهوری اسلامی در مقابل رشد مبارزات قهرمانانه تودههای جان به لب رسیده ایران یک واقعیت است؛ و در شرایطی که این رژِیم جنایتکار قادر به خاموش کردن مبارزات مردم نیست، مبارزات و مقاومتهای گسترده کنونی راه پیروزی را هموار مینمایند، همانطور که فرزاد کمانگر نوشت: "میدانم روزی این راه سخت و پر فراز و نشیب، هموار گشته و سختیها و مرارتهای آن نشان افتخاری خواهد شد" "برای تو معلم آزاده"، تا همه بدانند که معلم، معلم است حتی اگر سدّ راهش فیلتر گزینش باشد و زندان و اعدام، که آموزگار نامش را، و افتخارش را ماهیان کوچولویش به او بخشیدهاند، نه مرغان ماهیخوار".

بیشک "ماهیان کوچولو" به هم پیوسته و با اتحادشان شرایط نابودی رژیم معلمکش جمهوری اسلامی، رژیم دار و شکنجه و اعدام را مهیا کرده  و راه رسیدن به جامعهای  که در آن از زندان و شکنجه و اعدام اثری باقی نمانده باشد را هموار خواهند ساخت.

ننگ و نفرت بر رژیم وابسته به امپریالیسم جمهوری اسلامی!

پیروز باد رزم دلاورانه تودههای ستمدیده!

جمهوری اسلامی با هر جناح و دسته نابود باید گردد!

با ایمان به پیروزی راهمان

چریکهای فدائی خلق ایران  - ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹

منبع: سایت سیاهکل، چریکهای فدایی خلق ایران

http://www.siahkal.com/index/right-col/elamieh-eadame-5-zendani-1389-2-19.pdf