حزب کار ایران:

تشدید فشار خارجی، تشدید سرکوب داخلی

تهدیدات امپریالیستها و صهیونیسم بینالملل علیه ایران و تحریمهای پیدرپی شورای امنیت و اخیرا اتحادیه اروپا بر ضد ایران بهانهای به جمهوریاسلامی داده تا وی نیز با توسل به این فشارها سرکوب و بگیروببند داخلی را نیز تشدید کند. این تهدیدات منجر به این شده است که رژیم جمهوری اسلامی از یک طرف به طبل میهنپرستی که تا دیروز آنرا قبول نداشت بکوبد و مردم را به دور خواستهای ملی بسیج کند و از سوی دیگر نابسامانیهای اجتماعی، تنگناهای اقتصادی و مشکلات اساسی را که با آن روبروست تحتالشعاع این تهدیدات قرار دهد.

رژیم جمهوری اسلامی از تهدیدات امپریالیسم و صهیونیسم جهانی که به همه دول جهان زور میگویند و حقوق قانونی آنها را راهزنانه به زیر پا میگذارند ابزاری ساخته است تا حقانیت و مشروعیت خویش را به نمایش گذارده و مخالفین این رژیم را بیرحمانه سرکوب کند. درمیان نعرههای رئیسجمهور آمریکا، اوبا ما و تهدید به توسل به سلاح اتمی علیه ایران و تحریم اتحادیه اروپا و سیاست و گرسنگی دادن به مردم ایران، اعتراضات به حق مردم ایران به نقض حقوق بشر و امنیت اجتماعی و انتقاد آنها به مفاسد اجتماعی را مورد یورش وحشیانه رژیم قرارمیدهد. نعرههای امپریالیستها، صهیونیسم و جمهوری اسلامی مکمل هم هستند.

در حقیقت تبلیغات و تهدیدات خارجی و عربدهکشیهای امپریالیستها به رژیم امنیتی نظامی احمدینژاد و خامنهای آذوقه تبلیغاتی برای سرکوب اپوزیسیون ایران را میدهند. همین که امپریالیستها در امور داخلی ایران بیشرمانه دخالت کرده و ۷۵ میلیون دلار به صورت رسمی و علنی برای یاری به اپوزیسیون خودفروخته و جاسوس ایران به تصویب میرسانند اقدامی ابلهانه در دادن چاشنی تبلیغاتی به رژیم جمهوری اسلامی است. این حقیقت همه دانسته است که با ۷۵ میلیون دلار نمیشود یک رژیم مذهبی را زیر چتر آمریکا که مورد نفرت عمومی مردم ایران است آورد. اپوزیسیونی که ماهیت اقدامات "انقلابی"اش به این چندر غاز امپریالیستی وابسته باشد در فکر پر کردن جیب خود است. چون هر ایرانی میهندوستی میداند که امپریالیستها در فکر نجات ایران نیستند در پی تسلط بر ایران هستند. پس شعارهای دموکراسیخواهی آنها و یا زدن سنگ حقوق بشر به سینه به خاطر چشم و ابروی ایرانیها نیست، به خاطر تامین منافع آنی و آتی آنهاست. امپریالیستها و صهیونیستها با جنایات خویش در جهان روی جمهوری اسلامی را سفید کردهاند. ولی این اقدامات تهدیدآمیز احمقانه آنها که در جامعه ایران نتیجه عملی ندارد سلاح تبلیغاتی مهمی در دست رژیم جمهوری اسلامی است تا اپوزیسیون مترقی و دموکرات و انقلابی را سرکوب کند. دلیل آنها نیز روشن است. به ۷۵ میلیون دلار امپریالیستها اشاره میکنند و مسئله فعالیت سازمانهای غیردولتی و "انقلابات مخملین" را به میان میکشند. با این حربه اپوزیسیون ایران را از حق زندگی آزاد محروم میکنند. هر چه فشار امپریالیستها و صهیونیستها افزایش مییابد به همان نسبت فشار و خفقان در ایران اوج میگیرد. هم اکنون رژیم جمهوری اسلامی تهدیدات مشمئزکننده امپریالیستهای زورگو را وسیله زورگوئی و استقرار خفقان خویش کردهاند. فعالین حقوق بشر و آزادیخواهان را دسته دسته به اسارت گرفته به زندان میافکنند. قلمها را میشکنند، حق آزادی بیان و انتخابات را سلب میکنند. مبارزه کارگران و روشنفکران را سرکوب میکنند و این تشدید اختناق را با تهدیدات امپریالیستها و "شرایط جدید" توجیه میکنند. پس امپریالیسم، صهیونیسم و ارتجاع جهانی مشترکا در نقض حقوق بشر در ایران شرکت دارند و هر مبارز حقوق بشر در ایران باید ماهیت این همدستی را روشن کند. مبارزه برای تحقق حقوق بشر جدا از مبارزه علیه امپریالیسم و صهیونیسم و تروریسم دولتی آنها نیست. سرنوشت همه انسانهای در بند از بیغولهای افغانستان گرفته تا اوین و گوهردشت، ابوغریب و گوانتانامو یکی است. تجزیه این کل به اجزاء خوب و بد، تائید شکنجه است. البته هستند سازمانهای ایرانی اپوزیسیون که حاضر نیستند پول گرفتن از امپریالیسم و صهیونیسم را خیانت به منافع ملی و طبقاتی در ایران ارزیابی کنند. "حزب کمونیست کارگری ایران" و "سلطنتطلبان" و "مجاهدین خلق" حاضر نشدهاند که انزجار خویش را از اقدام آمریکا برای خریدن اپوزیسیون ایران ابراز کنند. آنها در پی آنند که از این نمد کلاهی نیز به آنها برسد. حزب ما بارها گفته و تکرار میکند که آن تشکلهای اپوزیسیون که از زیر بار محکومیت چنین برنامهای شانه خالی میکنند در این منجلاب غرق خواهند شد و در آتیه باید پاسخگوی مردم ایران باشند.مردم ایران از همه این تشکلها خواهند پرسید به چه مناسبت اخاذی از امپریالیسم و صهیونیسم را محکوم نمیکنند؟ آیا ریگی در کفش آنها نیست؟

نقل از توفان الکترونیکی شماره ۴۹ نشریه الکترونیکی حزب کارایران مرداد ماه ۱۳۸۹

www.toufan.org

toufan@toufan.org