

اطلاعیه
کانون
نویسندگان
ایران در
تبعید
مرگ یک
نویسنده در
اثر ضربات
چاقو
بار اول
نیست که
جمهوری
اسلامی، موجبات
مرگ
نویسندگان را
فراهم میآورد.
مردم ایران و
جهان
نویسندگانی
را که مستقیما
توسط ماموران
وزارت
اطلاعات به
قتل رسیدهاند
و یا در زندان
اعدام شدهاند
همچنان به یاد
دارند؛ کم
نیستند نویسندگانی
مانند سعید
سلطانپور،
سعیدی سیرجانی،
پیروز دوانی،
محمد مختاری و
جعفر پوینده
که سیاهه نامشان،
یادآور سیاست
سرکوب و شکنجه
و کشتار رژیم
جمهوری اسلامی
به شمار میآید.
نویسندگان
دیگری که
جمهوری
اسلامی در خارج
از مرزها کُشت
و یا فتوای
قتلشان را
صادر کرد و یا
خواست بکشد نیز
کم نیستند؛
سلمان رشدی یا
دیگرانی که
مستقیم و غیرمستقیم
زبان به نقد
اسلام و سیاستهای
سرکوب و توسعهطلبی
جمهوریاسلامی
باز کردند
تنها به خاطر
بیان اندیشه
خود مورد هجوم
قرارگرفتند.
از جملۀ
آخرین قتلهائی
که به دستور و
فتوای جمهوری
اسلامی به انجام
رسیده است،
قتل نویسنده
آذربایجانی «رافق
تقی»ست که پس
از نقد رفتار
و سیاستهای
جمهوری
اسلامی در
مقالهای با
نام «ایران و
اجتنابناپذیری
جهانیشدن»،
مورد هجوم یک
قاتل قرار گرفت
و پس از مجروح
و بستری شدن
در
بیمارستان،
جان باخت. او
پیش از این
نیز با نوشتن
مقالهای به
نام «اروپا و
ما» و انتقاد از
تلاشهای
جمهوری
اسلامی برای
صدور انقلاب
اسلامی توسط
«آیتالله»
فاضل لنکرانی
به مرگ محکوم
شده بود.
همزمان
با این ترور،
یک شاعر عربزبان
اهوازی
به نام ناصر
جبر زرگانی نیز
به خاطر
مخالفتهایش
با جمهوری
اسلامی مورد
هجوم ماموران
رژیم قرار
گرفت و با
تخریب خانهاش
و مضروب شدن
شدید راهی
بیمارستان شد
که اکنون در
حال مرگ است.
جمهوریاسلامی،
حتی در این
شرایط بحرانی نیز
که از همهسو
مورد ایراد و
هجوم واقع شده
دست از سیاستهای
آدمکشی و ترور
خود برنمیدارد
و همچنان میکوشد
زبانهای
گویا را ببرد.
کانون
نویسندگان
ایران در
تبعید، هجوم
به نویسندگان
و مجروح کردن
و کشتن آنان
را به شدت
محکوم میکند
و تداوم این
سیاستها را
نشانه اوج
درماندگی
رژیم آزادیکُش
جمهوری
اسلامی میداند.
کانون
نویسندگان
ایران در
تبعید
۲۴
نوامبر ۲۰۱۱