تهران؛ شهری منحصر به فرد

اعلام شده که تهران يکی از ده شهر نامطلوب جهان برای سکونت شناخته شده است. اما نباید از یاد ببریم که تهران جذابيتهای منحصر به فردی هم دارد که در هيچ جای دنيا نظير ندارد:

۱. تهران تنها شهری است که در آن میتوانيد وسط خيابانهای آن نماز بخوانيد، وسط پارک شام بخوريد، در رستوران به ديدن مانکن های لباسهای مدل جديد برويد، در تاکسی نظرات سياسی تان را بگوييد، در کوه برقصيد، اما برای ملاقات با نامزدتان بايد به يک خانه خلوت برويد.

۲. تهران تنها شهری است که در آن دو نفر روی دوچرخه مینشينند، چهار نفر روی موتورسيکلت مینشينند، شش نفر توی ماشين می نشينند، ۲۵ نفر توی مينیبوس مینشينند و ۶۰ نفر سوار اتوبوس میشوند.

۳. تهران تنها شهری است در دنيا که پيادهها حتما از وسط خيابان رد ميشوند، اتومبيلها حتما روی خط عابر پياده توقف میکنند و موتورسيکلتها حتما از پيادهرو عبور میکنند.

۴. تهران تنها شهر دنياست که در آن هميشه همه چراغها قرمز است، اما هر کس دوست داشت از آن عبور میکند.

۵. در تهران از همه جای ماشينها صدا در می آيد، جز از ضبط صوت آن.

۶. در تهران هيچ جای زنها معلوم نيست، با اين وجود مردها به همه جاهايی که ديده نمیشود نگاه میکنند.

۷. همه در خيابانها و پارکها با صدای بلند با هم حرف میزنند، جز سخنرانان که حق حرف زدن ندارند.

۸. تهران تنها شهری است در دنيا که همه صحنههای فيلمهای بزنبزن را در خيابانهای شهر میتوانيد ببينيد، اما تماشای اين فيلمها در سينما ممنوع است.

۹. مردم وقتی سوار تاکسی می شوند طرفدار براندازی هستند، وقتی به مهماني میروند اصلاحطلب میشوند و وقتی راه پيمايی میکنند محافظهکارند و وقتی سوار موتورسيکلت میشوند راست افراطی میشوند.

۱۰. رانندگی در تهران مثل سياست ايران است، هرکسی هر کاری دلش بخواهد میکند، اما همه چيز به کندی پيش میرود.

۱۱. ماشينها در کوچههای تنگ با سرعت ۷۰ کيلومتر حرکت میکنند، در خيابانها با سرعت ۲۰ کيلومتر حرکت میکنند و در بزرگراهها پارک میکنند، تا راه باز شود.

۱۲. در شمال شهر تهران مردم در سال ۲۰۰۸ ميلادی زندگی میکنند و در جنوب، شهر در سال ۷۰ هجری قمری.