سوما کاویانی:
اگر میھنم بود

اگر میھنم آزاد بود
حالا خوشبختترین انسان روی زمین
من بودم
من کہ زیر این آسمان کبود
نہ خانہای دارم
نہ حوضی پر از ماھی
نہ درختی سایہافکن
نہ سکویی کہ در آن عصرھا بیارامم
نہ کردی از ناناھای خوشبو
نہ باغچہی یاس و شببو
نہ پیراھن دمبالہداری کہ
در شب عروسی سیندرلا بپوشم
نہ کفش شیشہای
نہ پیزار زری
نہ دل خوشی
آہ
نہ دیگر مھاجر بودم
نہ آوارہ، نہ دربهدر
نہ شھروندی درجہ دوم
در سرزمینی کہ مردمانش
نہ به حساب انسان
بلکه ماشین سرمایہاندوزی
میشمارندام
و قطرہھای خونم را به حساب نشستہاند
آہ
آہ آہ، اگر میھنم اکنون آزاد بود
حالا من در کھکشانھا پرواز میکردم
و یا در اوج آسمانھا
ھمطراز عقابھای بلندپرواز
سینہ آسمان از ھم میشکافتم
ابرھای سیہ را میدریدم
در بلندقلہھای پامیر آشیانہ میساختم
آہ اگر میھنم اکنون آزاد بود
من خوشبختترین انسان زمین بودم

۲۱ جولای ۲۰۱۱