حمیدرضا
رحیمی
ضعف
حافظه
آن بزرگوار
فرمود که مردم
گرامی حافظهی
تاریخی
ندارند. فرمایش
ایشان به جای
خود، فدوی عرض
میکند که دیگر
کار از حافظهی
تاریخی و up date شدنش
گذشته و ملت
حتا همین چند
وقت پیش خود
را نیز دیگر
به یاد نمی
آورد و..!
مثلاً،
فدوی تردید
ندارد که
همگان، فرمایشات
مهندسالاسلام
والمسلمین
احمدینژاد،
دامت تحریکاته
را قبل از عمل
(قبل از
انتخابات ـ م)
در مورد پوشش
و مو و... که در هیچ
مبارزهی
انتخاباتیای
محلی از اعراب
ندارد، به یاد
دارند و پس از
آن نیز فیلم
آن که ضدانقلاب،
استکبار
جهانی و صهیونیزم
بینالملل،
لعنةالله علیهم
اجمعین، به
فراوانی بر روی
اینترنت
گذاشته،
ملاحظه کردهاند.
اما، با وجود
این همه ادلهء
مبرهن، امّت
محترم، که
ظاهراً همیشه در
صحنه است، در
این روزهای ماقبل
انتخابات،
افزون بر ضعف
حافظهی تاریخی،
گوئی به ضعف بینایی
نیز گرفتار
آمده و نمیبیند
که برادران
دارند همان
مشق قدیمی را
دوباره از روی
دست هم مینویسند!
به این بریده
از جراید شریفه
ی
دارالخُرافه
نگاه کنید:
«کروبی: با
چکمه و پوتین
مردم کار
نداریم ـ مهدی کروبی،
از نامزدهای
انتخابات
ریاستجمهوری،
در جمع
دانشجویان
کرمانشاه بار
دیگر از طرح
امنیت
احتماعی
انتقاد کرد و
گفت این اصلاً
کار درستی
نیست که با
چکمه و پوتین
مردم کار
داشته باشیم و
این اقدام در
شأن این مردم
نیست!»
این آیهها،
که به نظر شخص
فدوی (که از
نظر انواع
حافظه شدیداً
در مضیقه است)
آشناست، به نظر
شما چطور؟
فدوی بدین
نکته البته
اِشراف دارد
که اطلاق لفظ
دروغ، دروغگو
و از این قبیل
به حکومتیان،
از صدر تا ذیل،
حضرات آیات و
حججالاسلام،
اعلیالله
مقامهم اجمعین، به
فتوای علمای
سَلف، حشَرهاللهَ
مَعموالیه
المُطهّرین،
صلواتالله
علیهم اجمعین، جایز
نیست و حکم
سبّ ِ ائمهی
طاهرین، سلامالله
علیهم اجمعین،
را دارد، فلذا
تذکر این نکته
شدیداً ضروریست
که چنانچه
خوانندگان ضدانقلاب،
عوامل
استکبار
جهانی و صهیویزم
بینالملل ـ
خداینخواسته
ـ اختلاف عظیمی
در رفتار و
گفتار این
معصومین ملاحظه
میکنند،
اشکال، به ضرس
قاطع، از چشم
و عقل خودشانست
و بدانند که
قصد و غرَض و
خُبث طینتی در
کار نیست.
فدوی، با
مراجعه به
حافظه ی تاریخی
خود که اندکی
هم تاب برداشته
است،
فرازهائی از
فرمایشات
حضرت امام (ل)
را، قبل و بعد
از عمل، نقل
میکند تا دریابید
که برادران جز
اقتدا به حضرت
امام (ل) کاری
نکرده و نمیکنند :
قبل
از عمل
"روحانی
نباید به كاری
غیر از روحانیت،
یعنی بسط توحید
و تقوی و پخش و
تعلیم قوانین
آسمانی و تهذیب
اخلاق
بپردازد." (كشف
الاسرار/ ص۲۰۸)
"منظور
از حكومت
اسلامی این نیست
كه رهبران
مذهبی خود
حكومت را
اداره كنند." (مصاحبه
با خبرنگار
رادیو تلویزیون
فرانسه/۲۳ شهریور
۱۳۵۷/نجف)
"علما
خود حكومت
نخواهند كرد. آنان
ناظر و هادی
مجریان امور میباشند."
(خبرگزاری رویترز/۴
آبان ۱۳۵۷/پاریس)».
بعد
از عمل
"میگویند كه
روحانیت باید
بروند سراغ
كار خودشان و
ملت را
بگذارند و سیاست
را بگذارند
برای ما. شما در این ۵۰
سال هیچ غلطی
نكردید. شما
را من میشناسم.
نمیخواهم
اسمتان را
ببرم. سر جایتان
بنشینید. آدم
بشوید!" (سخنرانی
در جمع فارغالتحصیلان
دانشكده افسری/روزنامه
جمهوری اسلامی/۲۶
آبان ۱۳۵۹)
"این را
بدانید كه
تنها روحانیت
میتواند در این
مملكت كارها
را از پیش
ببرد. فكر نكنید
كه بخواهید
كنار بگذارید
روحانیت را."
(دیدار با نمایندگان
مجلس شورای
اسلامی /۶ خرداد
۱۳۶۰/ جماران)
قبل
از عمل
"دولت
اسلام یك دولت
دموكراتیك به
معنای واقعی
است." (گفت و گو
با خبرنگاران
/۱۸ آبان ۱۳۵۷/
پاریس)
"در
جمهوری اسلامی
مطبوعات در
نشر همه حقایق
و واقعیات
آزادند." (روزنامه
ایتالیایی
پائزه سرا /۱۱ آبان
۱۳۵۷)
"در
جمهوری اسلامی
كمونیستها نیز
در بیان عقاید
خود آزادند." (روزنامه
هلندی دیولكرانت/ ۱۶
آبان ۱۳۵۷/
پاریس)
بعد
از عمل
"به آنها
كه از دموكراسی
حرف میزنند
گوش ندهید.
آنها با اسلام
مخالفند.
میخواهند
ملت را از مسیر
خودش منحرف
كنند. ما قلمهای
مسموم آنهایی
را كه صحبت ملی
و دموكراتیك و
اینها را میكنند
میشكنیم."
(سخنرانی ۲۲
اسفند ۱۳۵۷/
قم)
"آنهایی
كه فریاد میزنند
دموكراسی
باشد، اینها
مسیرشان غلط
است.
ما اسلام میخواهیم." (در
جمع دانشجویان
دانشگاه
اهواز
/روزنامه كیهان
/۳ خرداد ۱۳۵۸)
"من
انقلابی نیستم.
اگر ما انقلابی
بودیم اجازه
نمیدادیم اینها
اظهار وجود
كنند! تمام
احزاب را
ممنوع اعلام میكردیم،
تمام جبههها
را ممنوع
اعلام میكردیم،
و یك حزب و آن
حزبالله،
حزب مستضعفان
تشكیل میدادیم
و من توبه میكنم
از این اشتباهی
كه كردم"!
قبل
از عمل
"در
جمهوری اسلامی
مسألهای به نام
تورم برای
مملكت نخواهد
ماند." (مصاحبه
با خبرنگار
روزنامه
آلمانی دنیای
سوم / ۲۴ آبان ۱۳۵۷
/ پاریس)
"ما بانكهایی
كه بی بهره
باشد باید
درست كنیم. ما
بهره را جایز
نمیدانیم." (مصاحبه
با خبرنگار
روزنامه لوس
آنجلس تایمز / ۱۶
آذر ۱۳۵۷ /پاریس)
"دلخوش
نباشید كه
مسكن فقط میسازیم،
آب و برق را
مجانی میكنیم،
اتوبوس را
مجانی میكنیم،
دلخوش به این
مقدار نباشید.
معنویات شما
را و روحیات
شما را هم
عظمت میدهیم...
ما هم دنیا را
آباد میكنیم
و هم آخرت را." (سخنرانی
/ ۱۲ بهمن ۱۳۵۷/
بهشت زهرا)
بعد
از عمل
"جوانها
ریختند توی خیابانها،
فریادشان این
بود كه اسلام
میخواهیم.
برای اسلام
است كه انسان
میتواند جان
بدهد. اولیای
ما هم برای
اسلام جان
دادند نه برای
اقتصاد.
اقتصاد قابل این
نیست!" (سخنرانی
در جمع
كاركنان رادیو/
۱۷ شهریور ۱۳۵۸/
قم).
"آنهایی
كه دم از
اقتصاد میزنند
و زیربنای همه
چیز را اقتصاد
میدانند،
از باب اینكه
انسان را نمیدانند
یعنی چه. اینها
انسان را حیوان
میدانند. حیوان
هم همه چیزش
فدای اقتصادش
است.
زیربنای
همه چیزش!
الاغ هم زیربنای
همه چیزش
اقتصادش است"!
(سخنرانی در
جمع كاركنان
رادیو /۱۷ شهریور
۱۳۵۸/ قم)
قبل
از عمل
"كشاورزی
ما از میان
رفته است. طبق
آماری كه به دست
آمده ایران ۹۳
درصد از مواد
غذایی مصرفی
خود را وارد میكند." (مصاحبه
با خبرنگار
روزنامه
لوموند/۴ اردیبهشت
۱۳۵۷/ نجف)
"برنامه
ما این است كه
كشاورزی كشور
با تأمین شرایط
زندگی
دهقانان هم
سطح سایر مردم
كشور به حدی
برسد كه كلیه
نیازهای داخلی
را تأمین كند." (مصاحبه
با خبرنگار
مجله
المستقبل /۱۵
آبان ۱۳۵۷
/پاریس)
بعد
از عمل
"مغرضها
انداختهاند
توی دهنهای
مردم كه بگویند
ما خون دادیم
كه مثلاً
كشاورزی ما چه
بشود. آدم
خودش را به
كشتن نمیدهد
كه كشاورزیاش
چه بشود"! (سخنرانی
در جمع
كاركنان رادیو
/۱۷ شهریور ۱۳۵۸/قم)
و اما اگر
کسی در ارتباط
با مابه
التفاوت فرمایشات
حضرت امام (ل)
در قبل و بعد
از عمل، که
مبالغ هنگفتی
هم میشود،
اعتراضی
داشته باشد،
هم فدوی و هم
حضرت امام (ل)
شدیداً بیتقصیرند
چرا که ایشان
مراتب را پیش
از این در "صحیفهی
نور" اعلام
داشته و
انقلاب
شکوهمند
اسلامی را به شرط
چاقو خریده
است:
"ما میخواهیم
اسلام را پیاده
كنیم. پس ممكن
است دیروز من یك
حرفی زده باشم
و امروز حرف دیگری
را و فردا حرف
دیگری را. این
معنا ندارد كه
من بگویم چون
دیروز حرفی
زدهام باید
روی همان حرف
باقی بمانم."
(صحیفهء نور/
جلد هجدهم /ص
۱۷۸)
"ما این
طور نیست كه
هرجا یك كلمهای
گفتیم و دیدیم
مصالح اسلام این
جوری نیست،
بگوییم سر حرف
خود هستیم. ما
دنبال مصالح
هستیم." (صحیفهء
نور/ جلد
شانزدهم /ص
۲۱۱).
به قول
عوام: سئوالی
نبود؟
واللهالموفق
والمعین
۱۴ می
المخمور سنهی
۲۰۰۹ ترسایی
الاحقر ـ
فدوی