«ندا»ی
ما
فریدون گیلانی
گلولهای
که آن چنان به
سینه «ندا»
نشست
دل مرا
چنان شکست
که کوچهها شبانه
گریه میکنند
و قطرههای اشک
ما / من و شما
در
امتداد خاک تیر
خورده سیل میشود
صدای
قلب ما و غرش
مهیب سیل ما
«عمود خیمه»
پلید و گزمههای خیمه
را به زیر میکشد
«ندا»ی ما
صدای ماست
«ندا»ی ما
در این زمانه
رهنمای ماست
گلولهای که قلب
این صدای پاک
را نشانه رفت
به قدرت
ندای ما به سینه
نحیف تو هجوم
میبرد
و
انقلاب خلق را
به جان خویش میخرد
نگاه کن
حکومت همیشه
اهرمن!
صدای من
، «ندا» ی من
رسیده
در سراسر وطن
که آی اهرمن!
زمان خیزش
و قیام ما
فرا رسیده
است
چه باک
اگر سپاه تو
زمین
خسته را به
خاک و خون کشیده
است
گلولهای که آن
چنان به سینه «
ندا » نشست
«عمود خمیه»
تو را چنین زبیخ
و بن شکست.
اول تیرماه
۱۳۸۸