احمد شاملو

عشق عمومی

http://www.youtube.com/watch?v=hvEEkT-vQis

اشک رازیست

لبخند رازیست

عشق رازیست

اشک آن شب لبخند عشقام بود

قصه نیستم که بگوئی

نغمه نیستم که بخوانی

صدا نیستم که بشنوی

یا چیزی چنان که ببینی

یا چیزی چنان که بدانی

من درد ِ مشترکام

مرا فریاد کن

درخت با جنگل سخن میگوید

علف با صحرا

ستاره با کهکشان

و من با تو سخن میگویم

نامات را به من بگو

دستات را به من بده

حرفات را به من بگو

قلبات را به من بده

من ریشههای ِ تو را دریافتهام

با لبانات برای همه لبها سخن گفتهام

و دستهایات با دستانِ من آشناست

در خلوت روشن با تو گریستهام

برایِ خاطر زندهگان

و در گورستان تاریک با تو خواندهام

زیباترین ِ سرودها را

زیرا که مردهگان ِ این سال

عاشق ترین ِ زندهگان بودهاند

دستات را به من بده

دستهایِ تو با من آشناست

ای دیریافته با تو سخن میگویم

به سان ابر، که با توفان

به سان علف، که با صحرا

به سانِ باران، که با دریا

به سانِ پرنده، که با بهار

به سانِ درخت، که با جنگل سخن میگوید

زیرا که من

ریشههای تو را دریافتهام

زیرا که صدایِ من

با صدای تو آشناست