عباس سماکار

طرح

سرزمينی ساختهام

زيبا

قشنگ

مَلوس

نه آن دورها

همين جا در تبعيد

به اندازه يک کف ِ دست

ولی گاهی بزرگ میشود

خيلی بزرگتر از رؤيای تنها و تلخ ِ اتاق من

البته شبها وقت خواب

والا

روزها

همين قدر است که روی آن بايستم

باز يک لنگه پا

* * *