پاسخ به نیلوفر بیضائی

نیما

خانم نیلوفر بیضائی که بیشتر زنان مبارز و انقلابی تبعیدی خارج او را به عنوان یک هنرمند بورژوا لیبرال می شناسند در این مطلب با ضدونقیض گوئی سعی در جا انداختن جشنواره آخوندی یکی بود یکی نبود به عنوان یک جشنواره هنری و فرهنگی با شرکت همه هنرمندان متعهد کرده است. باید از خانم بیضائی که یکی از حمایت کنندگان شیرین عبادی لابی رژیم در خارج بودند و هستند سئوال کرد. ۱ـ اگر جشنواره یکی بود یکی نبود متعلق به رژیم نیست پس چرا بوسیله نشریه دوم خردادی و توده ای ـاکثریتی شهروند کانادا تبلیغ میشود؟ زیرا اگر غیر از آن بود نشریه دوم خردادی شهروند حتی اسمی هم از ان نمی برد!

۲ـ اگر جشنواره یکی بود یکی نبود کار رژیم نیست پس چگونه شبه هنرمندان آخوندی امثال: ایدین اغداشلو . محمد رضا لطفی . داریوش مهرجوئی . کیا رستمی . رخشان بنی اعتماد و ... بدون اجازه ارباب خود توانستند در ان شرکت کنند؟

۳ـ خانم بیضائی می نویسد: برای مثال ساشار ظریف که امروز یک رقصنده ی مطرح در کانادا و دیگر کشورهای جهان است به گواه بیوگرافی اش درسال ۱۹۸۵ درسن چهارده سالگی بهمراه خانواده اش از طریق کوههای ترکیه از ایران فرار کرده ...: عجبا ! خانم بیضائی شما حتما میدانید: همانگونه که هرکس که به زندان رفت انقلابی نمیشود به همان گونه هم هرکسی هم که از کوه و کمراز ایران فرار کرده و به خارج آمد هم هنرمند تبعیدی و مترقی ومتعهد نمیشود! من خود شخصی را می شناسم که قبلا چپ چپ بوده ودر اوایل سالهای ۱۹۸۰ ازطریق خلیج فارس با قایق ازایران خارج شده اما هم اکنون به یکی از عوامل رژیم تبدیل شده و مرتب به سر زمین جمهوری اسلامی رفت و آامد می کند. و باز متاسفانه همانگونه که همه میدانیم جمهوری کثیف اسلامی هزاران نفر از این گونه تبعیدیان فراری سابق که حتی تعدادی از آنها زندانی رژیم هم بوده اند امروز به خدمت گرفته است.

۴ـ خانم بیضائی مرتب ازجوانان ایرانی که در خارج هستند صحبت میکند و می نویسد: یکی از اهداف اصلی شان برای شرکت در جشنواره یکی بود یکی نبود تماس با این گونه جوانان ایرانی است ! خب از خانم بیضائی باید پرسید مگر نمیشود یک هنرمند تبعیدی مثل شما با مطالب و نوشته ها و آثارش از بیرون این جشنواره به آگاه کردن این جوانان همت گمارد؟ حتما باید در چنین جشنواره ای که توسط نیروی های ازادیخواه تحریم شده شرکت کند تا بتوان با جوانان تماس بگیرد؟ ثانیا آیا خانم بیضائی میداند که این جوانان ایرانی فرهنگ دوست مقیم کانادا همانهائی هستند که یکی دوسال قبل همانگونه که نشریه دوم خردادی شهروند هم نوشته بود زمانیکه پسرهادی خرسندی بنام نوید خرسندی که کمدین می باشد برای اجرای برنامه ای که اصلا سیاسی هم نبود به تورنتو رفته بود و از این جوانان ایرانی فرهنگ دوست تقاضای کمک کرده بود این جوانان ایرانی به عنوان اینکه نوید پسریک ظنز نویس سیاسی ضد رژیم است و آنها فعالیت سیاسی نمیکنند و نمیخواهند دررفت و امدن شان به ایران مشگلی پیدا شود! بنابراین حاظر نشدند که در ان دانشگاهی که محل اجرای برنامه بود هیچ گونه کمکی به نوید کنند وبنابراین برنامه کنسل شد!

۵ـ خانم بیضائی در مطلب شان سعی کرده اند که برنامه جشنواره آخوندی یکی بود یکی نبود را فقط فرهنگی توصیف کنند! شنیدن این حرف از خانم بیضائی به همان اندازه عجیب است که حمایت شان از فیلم سازتروریست آخوندی کیا رستمی و مستقل دانستن چنین فیلم سازی که قلبش را به رئیس جمهوری رژیم هدیه داده است! ثانیا دراین دوران سیاه حکومت آخوندی چه چیزی سیاسی نیست که این جشنواره ؤخوندی نباشد؟ از نظر من شرکت یک هنرمند تبعیدی در جشنواره ای که شبه هنرمندان آخوندی با دستان به خون الوده شان در ان حضور دارند هیچ فرقی با شرکت ان هنرمند در نماز جمعه رژیم ندارد. تنها جشنواره و یا جلسه و برنامه و یا کنسرتی میتواند مردمی و مترقی و انقلابی باشد و مورد قبول توده های ستمدیده و گرسته ایران واقع شود که شعار مرگ بر جمهوری اسلامی در بالای سر آن به اهتزاز در امده باشد و جنایات روزانه رژیم در حق کارگران و دانشجویان و زنان گفته شود والا این گونه جشنواره ها یکی دیگر از ترفند های رژیم جنایتکار اخوندی برای پیش بردن تهاجم هنری و فرهنگی اش در خارج می باشد. حداقل وظیفه یک هنرمند تبعیدی و مترقی افشای این گونه جشنواره های رژیمی در خارج می باشد نه شرکت در آن !

با درود به همه هنرمندان مردمی و مترقی و متعهد

wrote at 02.06.2008 03:22

http://www.gozareshgar.com/index.php?id=22&tt_content[tid]=6933