گیسو
شاکری
جشنواره
"یکی بود یکی
نبود"[1]
هویت
بخشیدن به
رژیم نسل کش
جمهوری
اسلامی با
صورتک پر رنگ
و لعاب حفظ
هویت فرهنگی و
تقویت حس
اعتماد به نفس
ایرانیان!!!
ما
درک و آگاهی
جهانی را دست
کم گرفته ایم.
انگار که ما
خود را نمی
شناسیم که
باید با این
جشنواره ها "خود
را بشناسیم" !!!
ما از درک حال
هم "عاجز
نیستیم". خوب
می دانیم که
با یکی از
عوام فریب
ترین حکومت
های جهان
روبروئیم که
قرن ها تجربه
ی فریب و
فریبکاری را
پشت سر دارد و
اکنون بر سر
قدرت و پول
برای بقایش
برنامه ریزی
می کند و به هر
ترفندی دست می
زند و ما
آگاهانه یا نا
آگاهانه به آن
تن می دهیم.
"یکی
بود ، یکی
نبود" قصه ی غم
انگیز
ریاکارانه ای
ست که سال
هاست زیر پوشش
حفظ هویت
فرهنگی و
تقویت اعتماد
به نفس
ایرانیان
آغاز شده است.
"یکی
بود ، یکی
نبود" از آن
زمانی آغاز شد
که نخستین
سفرای فرهنگی ایران
از طریق وزارت
ارشاد و با
همکاری هنرمندان
داخل و خارج
به عنوان شرکت
درجشنواره های
موسیقی و فیلم
و تاتر راهی
فرنگ شدند تا
قدرت و فریب
فاشیسم
اسلامی را برای
جهانیان
توجیه کنند.
این هم نمونه
ی دیگرش است
علیرغم آنکه
برگزاری این
جشنواره را بی
سابقه نامیده
اند. بسیار پر
سابقه است و
برنامه ای ست
کهنه و نخ نما.
اگر
براستی "در
جستجوی روایت
تاریخ د یروز
و امروز از
طریق 150 هنرمند
هستید"؟
حکایتش
را از زبان
هزاران مادر
داغدیده
بپرسید که رقص
مرگ حماسه
آفرین آرش ها
و کاوه ها و
مرضیه ها و شهین
ها ی خود را بر
سر دار به
تماشا نشسته
اند و جسد های
جگر گوشه گانشان
را در خاوران
و دیگر
گورستان های
بی نام جستجو
می کنند و ضجه
های شبانگاهی
سر می دهند. این
ها هستند
شاهدان حماسه
های تاریخ ما.
"در
جستجوی حماسه
اید"؟
حماسه
آفرینان
راستین
دختران و
پسران جوانی هستند
که هر روزه
فریاد اعتراض
شان از هر کوی و
برزن بر علیه
این رژیم نسل
کش و برای
سرنگونی آن
بلند است و
سخت ترین
شکنجه ها را
تحمل می کنند.
می
خواهید "از نگاهی
موشکافانه در
مینیاتورهای
ایرانی به درون
زندگی مردم
راهی
بیابید"؟
با
نگاهی به
تاریخ معاصر
به زندگی
کودکان ، زنان،
کارگران ،
زحمتکشان و در
مجموع به نسلی
کشته و نسلی
سوخته می
توانید به
درون زندگی
مردم به سادگی
راه یابید و
به فقر،
اعتیاد، تن
فروشی و بی
کاری نگاهی
داشته باشید.
می
خواهید " سفری
همه جانبه به
فرهنگ مان در
همه ی ابعادش
داشته
باشید"؟
آثار
و همه ی فرهنگ
مادی و معنوی
مردم این سرزمین
در ابعادی
گسترده تر از
آنچه که فکر
می کنید مورد
هجوم این
آدمخواران
قرار گرفته
است. از آثار
باستانی تا
موسیقی و هنر
و از همه با
ارزش تر و مهم
تر جان های
آزادیخواه و
حافظان
راستین فرهنگ
مردم.
"به
تنوع نظرات با
دیده ی احترام
و تساهل می نگرید"؟
این
درست همان
نگاهی است که
رژیم حاکم
برای کمرنگ
کردن
مرزها،هدف
گرفته است و
تبلیغ اش را می
کند تا از خود
چهره ای مردمی
و دمکرات برای
مردم جهان به
نمایش بگذارد.
برای معرفی
فرهنگ ایران
نیازی به جشن
و جشنواره با
چنین هزینه ی
سرسام آوری
نیست. چه
ضیافت
باشکوهی!!!
فرهنگ
امروز مردم
ایران بر
زمینه ی اعدام
های دسته
جمعی، فروش
دختران،
زندان و
شکنجه، آویزان
کردن انسانها
بر چوبه ی های
دار، کارگران
بیکار،
دانشجویان
دربند،
هنرمندان
متعهد منزوی،
تبعیدیان و
مبارزانی که
برای حداقل
حقوق انسانی
می جنگند را،
می توان به سادگی
به تماشا
نشست.
وجدان
خود را با
برگزاری و
تائید این
جشنواره ها
آرامش نبخشید.
با اجرای این
گونه نمایشات
فرمایشی
فرهنگی قدرت
حاکمه را
توجیه وتثبیت
و ما و شما را
می فریبند.
تاریخ
امروز ما بر
خون نشسته است
.
و
قصه ی ما هنوز
به سر نرسیده.
هشدار!
که داوری
نزدیک است
.مردم،
هنرمندان راستین
امروز و تاریخ
فردا بی
رحمانه بر شما
داوری خواهند
کرد.
گیسو
شاکری
22
مای 2008
استکهلم
[1]
لینک برنامه
ی جشنواره ی "
یکی بود یکی
نبود" در
کانادا-
تورنتو-
http://www.shahrvand.com/?c=120&a=4170