یکی
بود؟ یکی نبود!
پروژه
"تیره گان":
"آشتی ملی"
زمینه
ساز بهبودی "روابط" با "جمهوری
اسلامی ایران"
نگارنده:
فرامرز
شیراوند
"..کار
هنر و خلق اثر
مردمی در هیچ
زمانهای
برای گرفتن
مدال افتخار،
پر کردن سالن
و یا گرفتن اشک
از تماشاگران
نبوده است.
کار هنرمند،
به ویژه
هنرمند
آوارهی
تبعیدی،
ساختن سند برای
آیندگان است.
به تصویر
کشیدن سرگذشت
مردمی است که
هر لحظۀ جان
کندن را زندگی
نام مینهند.
نوشتن تاریخ واقعی
مردمان است در
تقابل با
تاریخنویسان
کاذبی که به
نفع ستمکاران
قلم
میچرخانند...”
برگرفته
از پاسخ مینا
اسدی به نامۀ
نیلوفر
بیضایی
پروژه
یک میلیون
دلاری خیمه شب
بازی " تیر گان"،
پروژه مماشات
با جمهوری
اسلامی و
پروژه "هنر و
هنرمندان"
اسلامی، ساعت
۷
بعدازظهر ۱۷ جولای
۲۰۰۸ در
مركز
هاربرفرانت
تورنتو، با
اهل بیت "فرهنگ
و هنر" داخل
(مورد تایید
وزارت ارشاد)، خوش رقصان و
آرایشگران
چهره کریه
جمهوری [ضد فرهنگ و
هنر] اسلامی
و حضور
تاسف بار تنی
چند از "هنرمندان"
و "روشنفکران""
تبعیدی سابق"،
"افتتاح" شد.
بر
خلاف پروژه
"کنفرانس
برلین"و
پیشگیری از
عواقب
"ناخوشایند"
تجربه شده،
بخش سیاسی
پروژه "تیرگان"
در پیش پرده
ای دیگر به
نام خیمه شب
بازی "کنگره
ایرانیان
کانادا "
معروف به "ICC" در ماه جون
(یادآور قتل
عام خرداد 1360 و 1367)،
به صحنه آمد.(1)
پروژه
"تیرگان" قرار
بود بدون
دردسر با
"نوای موسیقی
لطفی و تار و
کمانچه و تنبک
و دف، در کنار
دریاچه....
آبجویی در دست..
و غرق
موسیقی شیدا... آرش و
کمانش تا نغمه
مولانا و تار
لطفی و گرمای
خلیج و........" (2) تیر مهر
"دولت
مهرورزی" را بر
قلب
"مهاجرین" ایرانی
کوبیده و
زمینه ساز بهبودی
روابط
با "جمهوری
اسلامی ایران"
شود – هچنین
زمینه سازی
طرح "آشتی
ملی" را هم فراهم
آورد. این
پروژه پر هیاهو،
تحت نام
"جشنواره"،
قرار بود تا سرپوشی
بر جنایات
جنایاتکاران
اسلامی حاکم
بر ایران در 30 سال گذشته
بویژه "تیره
گان" 1360 و
"تیره گان" 1367 (قتل
عام زندانیان
سیاسی) باشد. از
اهداف دیگر
این پروژه التیام
جراحات
ناشی از تیرگی رابطه
جمهوری
اسلامی با
دولت کانادا،
بویژه حزب
لیبرال، بواسطۀ
رسوایی برملا
شدن قتل عکاس
و خبرنگار
ایرانی- کانادایی
زهرا کاظمی
(زیر شکنجه در
زندان اوین)،
بود.
زهرا
کاظمی پیش از
دستگیری
در
اعتراض به این
مماشات و
همچنین ارایۀ "فرهنگ
و هنر"غایب
("یکی نبود") در
"جشنواره"، "فرهنگ
و هنر"
"ملی-
اسلامی"حاکم
بر ایران،"فرهنگ
و هنر" اختناق
و سانسور، عصر
پنجشنبه به
همرایی جمعی
از دوستان، بر
خلاف تحریف
گری و دروغ
پردازی جماعت مالیخولیایی
توده
ای-اکثریتی (3)
شهروند شماره
1187 صفحۀ 80، با پرچم (Banner)
صحنه اعدامها
خیابانی و
جنایات رژیم
اسلامی، و
نشریه روشنگر
"ویژه نامه
تیرگان "، به پیشواز
"یکی بود یکی
نبود"، سوگواره
"تیرگان"، "
پروژه آشتی
ملی"، رفتیم.
آغازگر
برنامه ها، " تواب(بی
شکنجه) توده ای"
محمدرضا لطفي "سفیر
صلح" رژیم
مهرورز
اسلامی بود. لطفی بعد از
"توبه"
درپروسه
ندامت روحی با محمد،
«من عاشق حضرت
علي.. هستم. در
يك پروسه روحي
نيز ارتباطي
معنوي با حضرت
رسول..، اين
شخصيت بزرگ،
يافتم»، ارتباط
برقرار کرده و
ازاینرو؟ در
لیست
هنرمندان
برنامه "یکی
بود ویکی نبود"
قرار گرفت – لطفی در
خطابه اش از
دولت كانادا
گلایه كرد و
گفت : «بعضي
وقتها مسائل اجتماعي
و سياسي بين
دولتها به
روابط فرهنگي
لطمه ميزند. هنرمندان
پيام آور صلح هستند
و.. ".
بر
خلاف تلاشهای برادران
ملی-اسلامی و توده
ای- اکثریتی ، با افشاگری
ها به روایت
تصویر (Banner)، پخش روشنگر
"ویژه نامه
تیرگان "، روشنگریها،
بحثها و
گفتگوها با
موافقین و
مخالفین ، و
مصاحبه با iranican،
چهره ای حقیقی
از "فرهنگ و
هنر اسلامی"
حاکم بر ایران
به نمایش
گذاشته شد. نمایش
این حقایق مجریان
"غیر سیاسی –
غیر اسلامی"
این خیمه شب
بازی را چنان
آزرده خاطر
کرده بود که
همچون
برادرانشان
در "کنفرانس
برلین"،
مرتبا گارد
امنیتی محل را
بسراغمان
میفرستادند.
در طول
این 4 روز
واکنشهای
متفاوتی را
شاهد بودیم از
جمله:
-
پرخاشگری و مزاحمت
مداوم دست
اندرکاران
پروژه "تیره
گان"، مستقیم
و از طریق
گارد محل؛
-
فحاشی و برخورد
فیزیکی یکی از
عوامل "اسلامی"،
به احتمال قوی
–
"برگزارکنندگان"؛
- پخش
"ویژه نامه"
در مرکز Habour Front
توسط مردم
متنفر از
جمهوری
اسلامی و
موافق
افشاگری؛
- بحث و
گفتگویی طولانی
با شاهرخ
مشکین قلم
(هنرمند شرکت
کننده در رشته
رقص – آرش) در
موضوعات هنر و
هنرمند که باعث
ناخوشنودی
مضاعف
"برگزارکنندگان"؛
- گفتگو
با سعید شنبه
زاده (شنبدی
زاده) و ابرازموافقت
وی با اقدامات
افشاگرایانه
علیه جنایات
اسلامی (از وی
خواسته شد تا پرچم (Banner) را
به روی صحنه
ببرد)؛
- ابراز
انزجار و
واکنش مردم
نسبت به خیمه شب بازی
" تیر گان" با: بوق
زدنهای ممتد،
امتناع از
دیدن برنامه
ها
-
(
مسافری از نروژ
بر خلاف اصرار
خانواده از
رفتن به "جشنواره" امتناع
کرد)، پس دادن
بلیطهای نمایش، سر دادن
شعار "مرگ جمهوری
اسلامی ایران"
توسط یکی از بازدید
کنندگان.
-
؛.....
خوشبختانه
بوی کباب "ذبح
شرعی"، "برادران و
خواهران
آبجو
بدست"، "مطربان
ساحل نشین"، و
"آرش و کمانش"
نتواستند
یاری برای این
"شاطران"
باشند. اصرار و
قسم خوردن های
مکرر اولیا و
دست اندرکاران
"تیره گان" و
ماتم نامه هایشان،
همه نشانی از
شکست پروژۀ "آشتی
ملی" میدهند.
شایسته
است از تمامی هنرمندان،
تحلیلگران،
منقدان،
فعالین:
اجتماعی،
فرهنگی و سیاسی
که در اعتراض، روشنگری و
افشاگری از
این "پروژه"،
همکاری و
پشتیبانی کرد
ه اند،
سپاسگزاری
کرد. همچنین جا
دارد تا از
کلیه هنرمندانی
که با عدم
حضورخود، این "جشنواره" را خلاف
ارزشهای
هنری، فرهنگی،اجتماعی
و سیاسی
تبعیدیان دانستند
قدردانی شود.
باید
به پیشواز این
"برادران و
خواهران" در پروژه
سیاسی "آشتی
ملی"، در"کنگره
[اسلامی]
ایرانیان
کانادا" شتافت!
پانویس ها:
1-
گردانندگان
و پشت پرده
ایهای "کنگره
ایرانیان
کانادا"
متشکل از جماعتی
است از
فعالین:
"بنیاد
مستضعفان"
شعبات
کانادا، امیدواران
انتخاباتی در شعبه "فارسی
حزب لیبرال" و
"انجمن حمایت
از حیوانات
ایرانی" وابسته
به حزب، دست
اندرکاران مراکز
اسلامی: "امام
علی"، "مرکز
ولیعصر" و "اتحادیۀ
مسلمانان
کانادا"،
سیاست بازان "تمرین
دمکراسی" و"ديالوگ
تمدن ها"، و ....
2- برگرفته شده
از "مبهوت
نامه" برادر
مهرداد حریری
در رساله "شهروند")- صفحه 58
شماره 1187 -
ناگفته نماند
که برادر
مهرداد حریری
از افراد با
"سابقه" در
زمینه های: عبادی-
سیاسی،
اجتماعی،
فرهنگی و هنری
البته غیر
"اسلامی"
میباشند. برادر
مهرداد حریری از
فعالین:
"ایرانی
تبار" حزب
لیبرال و "کنگره
[اسلامی]
ایرانیان
کانادا (شعبه
فارسی حزب
لیبرال)
میباشند.
3-
شهروند ("نامه
مردم" سابق)-
نشریۀ جماعت
مالیخولیایی
توده ای-اکثریتی
(خط امامی ها
و ياوران خمينى
و تسلیحاتچیان
سپاه
پاسداران) و
دخیل بستگان
به امامزاده
جمهوری
اسلامی است-
(بر اساس
گزارش تایید
نشده دست
اندرکاران
سابق نشریه،"35%
از سهام
"شهروند" در
سال گذشته،
بواسطه برادر
بحرالعلومی
توسط برادر
عمادزاده (وزارت
اطلاعاتی) خریداری
شده است" –
شواهد از جمله
: حذف صفحه
اپوزیسیون
خواهان
براندازی
رژیم اسلامی، دعوت
و برگزاری
جلسات برای
"نادمین
سیاسی" طرفدار
رژیم، تغییر
فرمت و
هماهنگی با
سایر مجلات
"عبادی-
سیاسی،
فرهنگی، هنری
واجتماعی - (فرمت
"مجله"، پس از
رسوایی قتل
زهرا کاظمی،
به علامت
اختصاصی
نشریات به
ظاهر "غیر
وابسته" به
رژیم اسلامی
تبدیل شده
است:
"هدی""اعتبار"
"زن روز"و....)، و ...
همه تاییدی
براین گزارش
است.